is toegevoegd aan uw favorieten.

Leven op Java

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

begrijpen, andere niet. De een zal ook eerder tevreden zijn met het fundament van zijn meening dan de ander. Het is gemakkelijk om zich van beschouwingen omtrent het karakter van den „bruinen broeder" af te maken door b. v. te zeggen: „hij mist alle plichtsbesef," doch 't is sympathieker om ook zijn goede eigenschappen op te merken en te waardeeren.

„Ook moeten wij," zegt Mr. P. brooshooft in „De Ethische Koers in de Koloniale Politiek", „niet sentimenteel worden, niet op effect jagen, met „het schoone Insulinde", „gordels van smaragd" of „warme harten voor een braven bruinen broeder", die zeker niet braver is dan het gros der menschenkinderen — en dat zegt weinig. Wat ons moet nopen tot plichtsbetrachting tegenover Indië is de beste der menschelijke neigingen: het rechtsbewustzijn, het gevoel dat wij den, tegen zijn wil, van ons afhankelijk geworden Javaan het beste moeten geven wat wij voor hem hebben, de edelmoedige drang van den sterkere om den zwakkere rechtvaardig te behandelen. Eerst wanneer onze koloniale politiek ademt in dezen dampkring, zullen wij voor Indië goede meesters zijn."

Men mag van hem, die in een boek beschouwingen geeft over het karakter van den Javaan, verwachten dat hij blijken geeft althans eenigermate psychologisch te zijn geschoold; niet alle schrijvers daaromtrent beantwoorden die verwachting, terwijl de empirie, waarop hun oordeel is