is toegevoegd aan uw favorieten.

"Abba, vader"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nacht.

Nauw is de dagtaak ten einde gebracht, Of over 't aardrijk zweeft zachtkens de nacht; Stille vorstin in het rijk der natuur,

Majesteit predikt uw gansche bestuur.

Duister verspreidt gij alom op uw paan; Toch steekt gij tijdig de sterrekens aan, Bluscht dan allengskens de kunstlichten uit, Sluit ied're woning en dooft elk geluid. Liefderijk noopt gij wat ademt tot rust, Kinderkens zijn reeds in sluimer gesust. Offert ge uw kalmte in vermoeiing en leed, Houdt gij den kranke verkwikking gereed, Ook zijt ge uitdeelster van frischheid en kracht, — Ach, hoe miskent men uw heilige macht; Wee, wie uw duister gebruikt voor het kwaad, Wee, wie uw heilige stem niet verstaat!