is toegevoegd aan uw favorieten.

"Abba, vader"

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zóó wordt gemeenzaam met uw dooden, wijl zij trekken Op reis, naar 't heerlijk land, waar 's Christens

[ziel aan hangt, Al stond het in uw macht, gij zoudt hen toch niet

[wekken,

En rooven hun de rust, waarnaar gij vaak verlangt.

Het veege lichaam, hier aan oneer prijs gegeven,

Nu 't bloemeke gelijk voor winterkou gedekt, Zal eenmaal weer, maar dan volmaakt, veerkrachtig

[leven,

Wordt eens in heerlijkheid door Christus opgewekt.

En daarom laat mij zelf het lieflijk werk verrichten,

Mijn doode kleeden in het witte reisgewaad,

Ik gun geen vreemde hand die laatste liefdeplichten, O, dubbel is ons lief, wie verre van ons gaat!