is toegevoegd aan uw favorieten.

De wonderen van den sterrenhemel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van het spectrum uitbreiden en wel: door middel van de fotografie. Bij nog hoogere temperaturen namelijk zendt het hemellichaam stralen uit. die no" voorbij het zichtbare violette gedeelte van het spectrum gelegen zijn. daar zij nog sterker gebroken worden dan deze of, wat op hetzelfde neerneerkomt, hun aethergolven nog sneller trillen en men noemt deze dus: ultra-violette lichtstralen.

De trillingen van deze zijn te snel, om nog door ons oo0, waargenomen te worden, en men ziet ze dan ook niet in het zichtbare zonnespectrum. Toch komen ook in het zonlicht die ultra-violette stralen voor, want dit zijn juist de chem isch werkende lichtstralen, die, bijvoorbeeld, zilverzouten ontleden en daarom op de gevoelige fotografische plaat werken, het°een de overige stralen van het spectrum met of ?n veel minderen graad doen. Dit is dus de reden, dat men met zonlicht kan fotografeeren en als wii een fotografische opname van het zonnesoectrum maken, dan zullen wij daarop dus ook de absorptiestrepen van het ultra-violette licht kunnen zien en daaruit besluiten trekken aangaande temperaturen, die nog hooger zijn dan de reeds genoemde. In het algemeen kan men dus zeggen, dat twee sterren, wier licht hetzelfde spectrum levert, ook ongeveer dezelfde temperatuur zullen hebben en hoe meer het spectrum zich naar de violette en ultraviolette zijde uitbreidt, des te hooger is de temperatuui

van de ster. , ,

Doch nu kan men nog verder gaan. De beroemde En^elsche astronoom Lockyer heeft aangetoond, dat! bij zeer sterke verhitting, het aantal der spectraallijnen van één en hetzelfde element aanzienlijk toeneemt, zoodat bijv. ijzerdamp, die bij de temperatuui van de Bunsen'sche gasvlam ongeveer io0 spectraal liinen geeft, er in den electnschen hchtboog met minder 'dan '2000 vertoont. Men kan dus ook, uit het

-]Q9