Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voogd, dan zal de Kantonrechter den opvoeder van het kind tot voogd kunnen benoemen, niet alleen een particulier persoon, wat nu ook reeds mogelijk is, maar ook eene vereeniging, stichting of instelling van weldadigheid.

Niet het bestuur zal de voogdij bezitten, maar de vereeniging zelve; het bestuur zal de voogdij uitoefenen.

Het woord „weldadigheid" behoort slechts bij „instelling"; de verzorging van het kind kan dus overigens ook tegen betaling of gedeeltelijke betaling plaats hebben.

Ik zeide, dat de rechter na den dood van beide ouders eene vereeniging tot voogd zal kunnen benoemen; bij testament zal de langstlevende dit niet kunnen doen. Slechts de rechter kan, volgens den ontwerper, de geschiktheid van eene vereeniging beoordeelen.

Tot hiertoe was sprake van het overdragen op anderen van het gezag over kinderen, wier ouders onmachtig waren voor deze te zorgen.

En ik heb met opzet deze gevallen het eerst besproken, omdat ze het meest voorkomen.

Want dat andere is gelukkig uitzondering: het geval, dat het gezag van de ouders een gevaar voor de kinderen is, zoodat dit gezag hun moet worden ontnomen.

Het onderscheid is groot.

In de reeds besproken gevallen had waarschijnlijk meestal eerst overdracht van de zorg voor de kinderen plaats gehad en had daarna de opdracht van de voogdij aan den opvoeder met ontheffing van de ouders plaats, om den opvoeder in staat te stellen zijne taak zelfstandig te vervullen.

Hier echter is het anders: hier is het eerste, dat het kind moet worden onttrokken aan het gezag van de ouders; daarna zal men kunnen rondzien, wie nu de zorg van het kind op zich zal nemen. Dat is het doel van de ontzetting, die in

2*

Sluiten