Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schuwen, dat deze niet het smalle trottoir, dat er om heen ligt, mogen betreden.

Zware ijzeren deuren worden geopend en achter mij dicht gesloten. Ik heb mijn bewijs op naam te vertoonen, waarbij de vergunning tot het bezoek der gevangenissen wordt verleend. Het draagt No. 24 en de nummers worden aan het begin van het jaar met No. 1 begonnen, zoodat daaruit (het was October) volgt, dat men met deze biljetten niet vrijgevig is, of wel dat er weinig navraag naar is.

De directeur, een oud-militair, ontvangt mij beleefd, doet eenige vragen omtrent het doel mijner komst en geeft mij den officier, die in rang op hem volgt, mede om mij in de gevangenis rond te leiden.

Het ,,Lithau'sche slot" is een vierkant gebouw van twee verdiepingen. Het dient voor gevangenen, die van één tot vier jaren zijn veroordeeld. Zij werken er in gemeenschap van 's morgens 7 tot 12 uur, en dan weder van 2 tot 7 uur 's avonds. Allerlei ambachten worden er uitgeoefend: er zijn werkplaatsen voor timmerlieden, schrijnwerkers, smeden, schoenmakers, kleerenmakers, steenhouwers en mandemakers. Eens in de maand hebben de veroordeelden gelegenheid hunne bloedverwanten en vrienden te zien in de ontvangstkamer, waar zij door eene getraliede barrière van hen zijn afgescheiden.

Men toont mij de algemeenc Russische badkamers, de keuken waar men zich in het koperwerk kan spiegelen, de bakkerij, waar de roggebrooden, van goeden smaak, zooeven uit den oven zijn gehaald, den tuin en eindejijk de ,,kartsericellen waarin de gevangenen worden opgesloten om straffen te ondergaan voor ongeregeldheden, door hen in de gevangenis gepleegd. Zij brengen in deze cellen, hooge donkere hokken, waarin geen lichtstraal doordringt, hoogstens twee dagen achtereen door.

\ andaar ga ik naar het huis van arrest in de Demidoff Pereulok. Aan dit gebouw is veel te verbeteren, zoowel wat de mannen-als de vrouwenafdeeling betreft. De slaap-

Sluiten