Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wees van een militair standpunt op de onmogelijkheid om den 'oorlog voort te zetten, en baron Meyendorff deed hetzelfde van een financieel standpunt, door te verklaren dat eene voortzetting van den oorlog Rusland onvermijdelijk tot een staatsbankroet zou brengen, want de oorlog had reeds driehonderd millioen roebel aan buitengewone uitgaven gekost, terwijl de ontvangsten eene steeds aangroeiene vermindering aanwezen. Graaf Bludoff alleen sprak tegen den vrede, zonder nochtans de gedachte daaraan geheel te verwerpen. Met tranen in de oogen besloot hij zijne redevoering met de woorden: ,,Je dis arec le comte de Choiseul: puisque nous ne sarous pas faire la guerre, faisons la paix." Aldus werd tot den vrede besloten, die bij het verdrag van Parijs van i8/3o Maart i85b is tot stand gekomen.

Het lijk van baron Jomini wordt heden ter aarde besteld. Het heldere hoofd heeft, na 33 jaren lang zijne geestesgaven aan het belang van zijn vaderland gewijd te hebben, opgehouden te denken. Gelijk men heeft gezien was het oordeel van baron Jomini hier en daar verre van zacht en vergoelijkend over de handelingen van het ministerie van buitenlandsche zaken met betrekking rot de Oostersche quaestie. Wellicht was zijne pen bij het schrijven over de gebeurtenissen van den Krim-oorlog scherper geworden, nadat ook vóór, tijdens en na den oorlog met Turkije in 1877 door de Russische regeering dezelfde weifelende staatkunde is gevolgd als ruim twintig jaren vroeger, en ook toen de offers, door Rusland gebracht, niet in verhouding hebben gestaan tot de verkregen voordeelen. Het is moeilijk te voorspellen of de Russische staatslieden zich eventueel in de toekomst de lessen van den thans overleden diplomaat ten nutte zullen maken.

Sluiten