is toegevoegd aan uw favorieten.

Dagvlinders

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dovleh („de hulp der regeering.")

De reden van deze plaatsverwisseling is, naar het schijnt, dat Hissam es Sultaneh er geen voldoende som gelds voor over heeft gehad om het gouverneurschap der provincie te

behouden.

Om de laatstbedoelde opmerking voor West-Europeesche lezers duidelijk te maken, moeten de volgende bijzonderheden

worden vermeld.

Als Perzisch nieuwjaar (21 Maart) nadert, zendt ieder der

hoogste staatsambtenaren een aanbod naar Teheran, om voor een zeker tantum zijnen post te blijven behouden. De laagste grens der bedoelde som kent de bieder; hoever hij daarboven moet gaan om meester te blijven van het terrein, wordt aan hemzelf overgelaten. Zijne beurs lost de vraag op, hoever hij gaan kan; hoever hij gaan moet, weet hij bij ondervinding en bij intuïtie. Evenals hij een bod te doen heeft, zullen de onder hem geplaatste ambtenaren op hunne beurt aanblijven of worden afgezet, naar evenredigheid van het offer dat zij bereid zijn aan hunnen chef te brengen.

Het goud, zooals ook alweder nit het bovenstaande blijkt, is iets degelijkers in dit land dan de fata morgana, welke de reiziger&bespeurt als hij, van het dorp Aga Baba vertrekkende, de steppe betreedt, die hem na een rit van drie uren

naar Kaswin voert.

Men bemerkt reeds op een grooten afstand de verschillende

koepels en minarets der moskeeën van Kaswin. Op den weg wordt het aantal karavanen en enkele ruiters, die zich stadwaarts begeven, grooter naarmate men dichter bij de

poort komt.

Gelukt het den reiziger iemand te ontmoeten die spraakzaam is en Land und Leute kent, hij late de gelegenheid niet ontsnappen om zijne kennis te vermeerderen. Saadi, de Perzische dichter, heeft de waarde van goed gezelschap in de volgende parabel uitgedrukt: „op zekeren dag was ik in het bad* één mijner vrienden gaf mij een stuk geurige klei. Ik sprak het aan en vroeg: „zijt gij muskus of ambergnjs?