Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moeite het heeft gekost de lijn zóóver tot stand te brengen. De kosten van transport der eerste rails, die gedeeltelijk uit België, gedeeltelijk ui Rusland kwamen, beliepen van Rescht tot Teheran niet minder den fr. 100 het paar! De locomotieven moesten in afzonderlijke gedeelten vervoerd worden over de onbegaanbare bergpaden, waarvan ik getracht heb eene beschrijving te geven. Drie a vierhonderd man waren noodig om de zware deelen der locomotieven en tenders op sommige plaatsen verder te krijgen.

Men zou meenen dat er voor de Perzen reden bestond om de spoorweglijn, die welvaart aanbrengt en die het den pelgrim mogelijk maakt, spoedig en op goedkoope wijze de bedevaartplaats te bezoeken, met een welwillend oog aan te zien.

Het tegendeel is echter waar.

Toen de technische bezwaren overwonnen waren, begonnen de moeielijkheden voor de maatschappij eerst recht. Nauwelijks was de spoorweg geopend, of er brak een fanatieke storm tegen de onderneming los.

Zelfs in den spoorwagen werd er propaganda gemaakt tegen deze ,, duivelsche uitvinding der giaours". Balken en steenen werden op de rails gelegd om de treinen te doen ontsporen, vee werd met voorbedachten rade op de rails gedreven, opdat de eigenaar zich om schadevergoeding tot de maatschappij zou kunnen wenden; en — wat het ergste .was — godsdienstige dwepers plaatsten zich met ontbloote borst en in uittartende houding op den weg, in afwachting van den trein, die niet altijd gemakkelijk kon worden gestopt. De reizigers zochten op allerlei wijze de betaling van hun biljet te ontduiken en begingen ook in verband met die bedoeling de grootste onvoorzichtigheden, terwijl de trein in gang was.

Het was te voorzien dat er ongelukken zouden gebeuren. Spoedig zou het dan ook zóó ver komen. Eenige maanden na de opening der lijn, trachtte een passagier zonder biljet, om de controle te ontduiken, van de loopplank

Sluiten