Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hij den Keizer van China werd toegelaten in de zaal Wen hua Tien van het Paleis zelf.

Is de tegenwoordige wijze van ontvangst in alle opzichten voldoende' m. a. w. neemt China reciprociteit in acht ten aanzien van de manier, waarop zijne vertegenwoordigers worden ontvangen aan de Hoven van Europa ?

Men oordeele zelf :

Op den dag, voor de audientie bepaald, begeeft de vreemde vertegenwoordiger zich met zijn personeel in draagstoelen naar het paleis in de ,, verboden stad Daar wordt hij ontvangen door één of meer leden van den Tsung li Jamen. Alsdan moet hij minstens een uur wachten in eene ongeriefcüjke kleine kamer, waar het des winters bitter koud is.

Daarna wordt hij gebracht naar eene soort van tent, alwaar de temperatuur nog lager is, omdat zij op eene geheel opene plaats staat. Daar slaat eene groote menigte van lagere ambtenaren en bedienden door de kleine ruiten zonder de minste bescheidenheid, al zijne bewegingen gade en maakt onder gelach opmerkingen omtrent zijn persoon en zijne kleeding. Na gernimen tijd wachtens in deze kooi wordt hij naar de Wen hua Tien geleid, waar de Keizer op den Troon gezeten is en blijft zitten. Aan weerskanten staat een twaalftal hooge ambtenaren.

De vertegen woordiger maakt eene buiging, doet drie stappen voorwaarts, stelt zich op ter plaatse waar zulks is voorgeschreven, maakt nog eene buiging en spreekt door middel van zijn eigen tolk en dien van den Keizer. Tot het oor van Z. M. komt het gesprokene, tweemaal vertaald, inde hoftaal : het Mandsjoe. Als tolk des Keizers fungeert een der prinsen, die geknield tot hem spreekt.

Het korte, fluisterend gegeven antwoord des Keizers, die hoogstens even knikt naar de plaats waar de Vertegenwoordiger staat, wordt eveneens uit het Mandsioe in het Chineesch en uit het Chineesch in de Europeesche taal overgebracht. Daarna maakt de vertegen woordiger nog eene buiging, verwijderd zich a reculons en de audientie, die vijf minuten heeft

Sluiten