is toegevoegd aan uw favorieten.

De antimodernisten-eed

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hetwelk immers krachtens het agnosticisme beperkt is tot de zinnelijke gegevens der ervaring; en onder de zinnelijke ervaring valt de Godheid niet. Het spreekt van zelf, dat die mensch-Christus dus ook niet heeft kunnen stichten een goddelijke instelling, een Kerk met een door God zelf aangesteld opperhoofd, wiens macht op verdere opvolgers zou overgaan. Iets anders is echter de dogmatische Christus, d. i. de Christus, zooals hij in het hart en het gemoed der geloovigen uit de eerste eeuwen, ten gevolge van religieuse behoeften, verbeeld werd. De vereeniging der Christenen, die zich langzamerhand gevormd had, voelde behoefte, om de stichting hunner Kerk op den historischen Christus over te dragen. En zoo ontstond een dogmatische Christus, d. i. een Christus, van wien men geloofde, dat hij een Kerk gesticht en een primaat ingesteld had. Er is geen sprake van, dat Christus zelf onmiddellijk en direct in eigen persoon de Kerk en haar opperhoofd den paus heeft aangesteld tot leermeesteres en tot leermeester der geopenbaarde waarheid. Hoogstens kan men zeggen, dat hij dit indirect gedaan heeft, omdat men in zekeren zin kan verdedigen, dat datgene, wat zijne volgelingen, die in Hem geloofden, deden, door Hem is gedaan of althans een voortzetting is van zijn werk.

M. a. w. de dogmatische Christus is een fictie, voortgekomen uit het religieuse gevoel van de geloovigen der eerste eeuwen. De Encycliek Pascendi wijst er op, dat volgens de modernisten de historische of de ware Christus door het godsdienstig gevoel der geloovigen niet alleen vervormd maar ook misvormd zou zijn geworden !). En in

i) »Christi persona historica transfigurata est a fide ... eadem persona Christi a fide defigurata est".