Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hun kind geheel aan het onderzoek onttrekken, doch dan is het wenschelijk, dat de schoolarts het recht heeft eene verklaring van den huisarts omtent den gezondheidstoestand van het kind te eischen, indien dit hem noodig voorkomt.

Overal heeft men de ervaring opgedaan, dat deze weigeringen tot de hooge uitzonderingen behooren, vooral, indien het schoolartselijk toezicht geen nieuwigheid meer is. Integendeel zien de ouders dan gewoonlijk met genoegen dit onderzoek komen.

Voorts bezoekt de schoolarts op gezette tijden — in den regel minstens, eens in de maand — de school, gaat daarbij de klassen door, onderzoekt de kinderen, die naar het oordeel der onderwijzers gezondheidsstoornissen vertoonen en tracht zelf gebreken op te sporen. Hij bespreekt met de onderwijzers de belangen der kinderen en wijdt zijn bijzondere aandacht aan de achterlijke leerlingen. Van zijn bevindingen houdt hij aanteekening in een register of op kaarten of staten.

Indien de schoolarts bij een kind eene afwijking waarneemt, die naar zijn oordeel behandeld dient te worden, geeft hij daarvan, hetzij zelf, hetzij door tusschenkomst van het hoofd der school, kennis aan de ouders. Deze kennisgeving gaat in vele plaatsen vergezeld van een' brief aan den behandelenden geneesheer, met verzoek om terugzending van een bijgaand contrólebriefje.

Door niet-deskundigen is er dikwijls aan getwijfeld, of de schoolartsen in de school voldoende arbeid zouden kunnen vinden. De ervaring heeft echter geleerd, dat dit overal wel het geval is.

leder schoolarts vond in zijne scholen een groot aantal lijdertjes aan oogziekten en stoornissen in de functie van het gezichtsorgaan. Zoowel voor het kind zelve als voor het onderwijs is het van het grootste belang, dat deze afwijkingen tijdig herkend en doelmatig behandeld worden. Door die behandeling kan veelal een voortschrijden van het ziekteproces verhinderd en de functie van het orgaan verbeterd

Sluiten