Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VSCCpSlV flgurate pro (3p£%£iv. IC 58, 9 xaï rov aii oiïx ctygiov nava%r\-

VCCLOlGlV E~kcXLOV | V£t(pÓ[lëVOV Ö(OQOtQ XQ(OGGOV EVEVXCC[lEVOV. Cf. Suid. S. V.

Haec genuina verbi forma videtur pro vicpeiv, probata Herodiano II 779, 6. Cf. Joh. Schmidt, Vocalism. I 134, sed subst. vicpag. VSJtp ta, res fu neb ris. PT I p. 1, 1. 20 zav rag XeirovQyCag iv xctïg vsKQiaig 7tctqe%ofiévcov xaiov/iévcov öe ^oX-fyzcav. Cf. Peyron p. 77 et %oX%vr cc i.

Nsxpè? AtoSfópo» comoedia. CIA II 972, 12. Cf. Meineke, Hist. crit. c. G. p. 419.

vsxpoxd^o^ = Tucpsvg, ut apud Manethonem, PB 34 IV 7 (a. 223

p. C.) et alibi.

VSJtpoÖV. CIA III 1355 vEVEXQrofiivov Gtöfia.

= ipvxoito(i7tóg. Inscr. Carthaginis in Mus. Rhen. 1900, p. 248 (cf. 249): Oeov rov vexvayayóv, sc. Mercurium.

vexoSatjxcov. Pap. mag. bibl. nat. Par. (W.) 360. 368 etc. Mercurius. vexoojxavtvytov ionice = vEXQOficcvrEwv. Her. Y 92, 7.

véxop' v£»(»ó?. Aaxcovsg. H.

vsxos ion., ep, = vixgog. Saepe Herodotus iuxta vfxpós. Hesychio red-

diderim v £ jc <u> £c;- vexqol pro véxsg.

Nexóaios, mensis Gnosiorum = IJvavoipiav att. (Homolle) in tit. gnosio Dittenb.2 514, 57 (not. 29). Cf. Bisschoff, de F. G. A p. 385. Vid. 0EGfJLO(pÓQLOg.

véjxetv nóUv = öioixsïv saepe Herodotus. Cf. Thuc. V 47.

Néfxeat? fabula sine poetae nomine. CIA II 975 IV 2. Unius Cratini Néjieaiv novimus.

Nspir/c nvè, = Ne(iéu. Saepius Rhodi tit. Olympiae GD 3765 C, col. II; scriptus brevi post a. 434 a. C. — De locativo Nsfiécc cf. Meisterh.2 169, 23.

NejJLiyvts = NeoprivCg Therm. Sic. GD 3249, 1. Cf. Kkénohg, &sdcoQog. vsjj^xpia, quae dividit, tit. rom. saec. IV IGSI, 956, 5 fw zs

a^LOxifiEv nul ravrtjv slvcti vE^.7\r^iav xca xctza óógiv Xa/AfSui'Eiv zo öoGEiöiov.

vsjJLOwyca, mira forma cretica pro vEofirjvia Dittenb.2 463, 147, quam

tuetur NE^ovrjiog in Mus. Ital. III p. 648, n. 61, 6. 49.

VSJAOg* rónog daGvg, ÈnnriÖEiog Eig voyir\v. Eustath. ad Hom. A 480.

Legitur GD 1415, 8.

vsvvog, 6 = 6 Tfjg [iriTQOg aösXcpóg. Pollux III 16. Kahtrai ös nul vÉvvog naga zoïg Ttoitjzaïg. Cf. § 22. Vocabulum restituit A. Wilhelm in epigrammate apud Plutarchum Mor. p. 1033 E: róv véwov (pro zóvöe véov) Xqvgititcov j4qigzokqéo>v avÉttrjxs nzL in Herme a. 1900, p. 669 et EA 1901, p. 56. Cf. viwa. Idem Wilhelm zö/i véwov affert ex inscriptiuncula in Museo epigraphico 1.1. p. 58. VSVCUJAsO-a* diavsvorjfis&ci. — vévmrccL' iv va i'%ei. H. Her. I 68 èvvcÓGctg, I 86 èvvcoGavra, III 6 èvvEvóaxccGi, I 77 èvévcozo, IX 53 vEvmfiévov, VII 206 èvévcovxo, VII 207 Suvévmvzo; Anacr. 10 vsva/iévog, Theogn.

Sluiten