Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

têtptoxootós. Archimedes II 282, 23. Legitur eadem forma in inscr. ionica Mylasorum a. 361/0 a. C. ap. Hoffm. 176, 1 êrei xexQooxoGxmi xal niyntxatL ÜQxa^sQ^evg fiaGiksvovxog. — xcxQtoxoGxruiÓQLOv. Archimed. 1.1.

isrcapaxovcajAvatos 'éguvog. Delph. GD II 1878 = Dittenb.1 858, 11, qui annotat „tota summa potius quam pars ab uno quoque sodali data hic indicari videtur." Res vix dubia.

téttape?. Formas dialecticas vid. s. v. néaGvQa.

téttag (cod. ihrag)' naxspag Kgijxsg [ij xovg ayQiovg xpayovg, quae verba ad gl. ihxag pertinent] H. Cf. homericum xixxa et supra rara.

Dores et Athenienses hoe vocabulum per K declinasse contendebat Herodianus, cui Choeroboscus ad Theodos. BA 1453 s. v. obmovet: ?; de naguSoGig xa>v avxiyqacpmv (Theocriti et Aristophanis) ovx ijf£i ovxoog, akka dia xo y.— Vid. fe ly a q a, xvt ka tö e g, kiyavt a q, G ly ako l.

xstoXcov xaGGirsQivov. Neue Gr. Zauberp. Wess. 806. Num forte xeaxv-

kiov, testula?

tsö, tso ionice = xov, xov (xLvog, xivóg). Her. passim.

Tsöxpos Eöapétoo tragoedia. CIA II 973, 7. Cf. Akx^érov et J4%ikkevg. tsÖ£, (xsvg) = xeovg sive xiovg=Gov (aov). Theocr. II 126. XI 52. 55 etc. Vid. g v.

tsotaaaetv = xevxccfciv in titulo phrygio. Vid. s. v. fiokexiGfióg.

= Geócpdog, Tit. cret. saec. II a. C., Michel 1165, 10. tsöxpo<T adskepog vófrog. H., postulante ordine pro xevxqog Voss. Supra idem TevxQoi' ot Tgcbeg' xal ot Ttoirjxai et xevxQOV Ttoirjxriv et xevxxrjQog' noirjxov. Hinc Schmidt coniecit xsvkqov dictum esse xov (sia)noirixóv et xev%Qog propter aspiratam esse formam creticam. Mihi quidem minime persuasit et (fac noir\xoi et noir/xóv veras esse explicationes) potius crediderim mera haec esse grammaticorum commenta, quibus Teucri, adekepov vó9ov Aiavxog, nomen cum re conspiraret, ut neglegam adiectivum saltem xiviQÓg sive xsvxgóg scribendum fuisse, nee Cretenses x in % convertere, sed inversa ratione j in x. In scholiis autem homericis, in Apollonii lexico, apud Eustathium altum est de hac nominis signifleatione silentium. Pieri sane potest ut comicus aliquis sive atticus sive siculus ioci causa spurium aliquem Tsvxqov appellaverit, nee xsvxxtiq aut a poeta aut in dialecto pro noir\xr\g, i. e. auctor, adhibitum esse negaverim. Cf. Suid. xevxxijpï noir/xij, xaxaGxevaGxrj et x e vxxo q a g iiténkcov) apud Manethonem IV 423.

zétppvj. Herond. I 38 gsv xo ÜQifiov xécpgri xaipei et fr. 12, 2 Cr. dvfjaxs xal xécpQrj yevov. Hes. xaxr] xóvig' xaxog oksdgog. Cf. Meister ad Herondam. te^pó? = nokióg. Herond. VII 71 sutor ait val /ia xrjvde xyv xetpyijv xÓQGrjv. Hes. tetpQÖv — cpaióv, nokióv, ubi Schmidt citat Arist. H. A. IX 45. Nicand. Ther. 1373; xerpgdoag- GnodaGag Lycophr. 227.

Sluiten