Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tt>XÓvt<os. — o» toxóvto)?, non mediocriter. FGH 12, 15 (c. 103 a. G.) ov xvxóvxeog nkeïoxct xaKokoyt]&(ig.

[z'ityiv.fjc, (rfUos) PB 471, 15 (saec. II p. C.). Lectionem frustra tuetur Wilcken O. G. I p. 401, licet quid sit ignoret, et probabiliter coniectum sit yvijjL-nfjg^ q. v.]

Til pro TSIN imperativi III pers. plur. terminatio passim legitur in titulis doricis et semidoricis. Vid. TON.

-(», ei go, non xa pap. Bacchyl. XVI 39, ut apud Homerum. Blass laudat Lentzium ad Herodianum I 492, 19. Eandem formam bis Pindaro reddidit O. Schroeder P. V 23, I VIII 65.

XW^oooov. Ar. Lys. 174 rc'oQyvQiov zafivGGov = TCCQyvQiov x'a\3v66ov, crasi dorica, quae eadem est ionica in téiyal/xa, xd>Xt]&ég, sim. Cf. Koen ad Gregor. Cor. § 29.

Lcoö-afecv. Adde Herond. VII 103 xrjv ywcciKu xcoda&i | kuxoïgl óswoïg (corr. öeivoïg m. 2).

xwfus? PK I 131 reet. (78/9 p. C.), 162. 197 futfOój èoyaxov 'óvxog Èv trj x ra ft s i (sic) 7tqo xov vöaxog %Qog xo ïtoxiad-fjvai xo tiiprjUov xóniov.

Kenyon in verborum indice posuit xofievg, quod femininum esse nequit. Nam forte legendum iv xrj xo^fj, an est vocabulum aegyptiacum ? Cf. 228.. Qoxofico (fort. vdgoxófiw) itQog xb ciQovQctg izoxiodijvai,.

xróvSewv. Alcaei fr. 124 = x&vöe. Vid. oê'e.

xcovSpeg dorice = att. atvÖQeg. Epistula laconica Xen. Heil. I 1 § 23.

pro dó£rjg. Amh. pap. a. 70 p. C., epistula pessime scripta, II 130, 2.

UOÖ. Herond. IV 51 'daast rjfiCQri xeïvr) \ èv y xo ppéyiict xovxo ra v 2vQog Kvriatj. Meister xo av explicat dictum pro av, ut xo nglv, xo vvv, xo 7tai.ai etc., quae parum mihi arridet opinio, si quidem ne ïpsum quidem av hic expectatur. Nisi latet vitium, cum Buechelero potius intellegam xo sv, i. e. xo xalóv. Coniecturas vid. apud Crusium.

Ttöotó = xavxó passim Herodotus. Vid. Hoffm. III 447 et supra

iflSCOVTOV.

Y.S.

r. Vid. 017 T pro B. Vid. jjetvdog.

T pro I. Vid. n r] l e v hv v i a, hv <S/trjv a, ÜQxccfivxi. Cf. I pro T et Meisterh.2 22 sqq.

T pro O. Cyprii in terminatione verbali Tü = ïö, in praep. vv — ov (ccvoc), in genetivo 3tiae declinationis post vocalem ut XQficivsvg in tit. Edalii Hoffm. 135. 31. Cf. 186. Plerumque tarnen praep. ov et

Sluiten