Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het zwaard en de truffel waren de symbolen zijner taak

en tot op dezen dag heeft hij ze nog niet neergelegd.

Vol levenskracht en werkenslust staat hij nog in het

midden van ons, als een getrouw discipel van zijnen Meester,

die den tijd zich geschonken weet, om te arbeiden, zoolane het dag is.

Spare onze God, zoo het kan, hem nog lange jaren voor kerk en school, voor staat en maatschappij, voor heel ons volk.

Dr. Kuyper behoort inderdaad tot de mannen, die heel de natie toebehooren, die het volksleven verrijken en de beteekenis van ons bestaan verhoogen. In de toekomst zal dat meer gevoeld worden dan in het heden.

Nu scharen zich het nauwst om hem. die verstaan het grootsche willen van zijnen geest, die met hem gelooven, dat in de eerbiediging van 's Heeren ordinantiën het heil voor heel de natie gelegen is.

En daaronder staan de mannen van Patrimonium niet in de uiterste rijen. Steeds is er een nauwe band des geestes geweest tusschen Dr. Kuyper en ons Verbond. Hij had Patrimonium lief en wederkeerig droegen onze mannen hem trouwe liefde toe.

Bij uitnemendheid kenden ze hem als „den man der kleine luyden", die er een levensideaal in zag, om te werken tot verheffing van den arbeidenden stand, om in hetgroote organisme der maatschappij te strijden voor de vrijmaking van den arbeid.

Hoe ook de vijand smaalde, of door valsche voorstellingen zijne bedoeling trachtte te misduiden, de mannen van Patrimonium hebben zich nimmer van de wijs laten brengen. Ze kenden hunnen Dr. Kuyper. Ze wisten, dat de woorden van drang tot indenken en behandeling der sociale vraagstukken, van zijne lippen geene ijdele klanken waren. Ze waren verzekerd van zijne onveranderlijke trouw aan

Sluiten