Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En nu zouden wij zeker in schrille weerspraak handelen met de diepste levensovertuiging van Dr. Kuyper, indien wij zijn feest aangrepen om hem te bewierooken, en zoo, ziende op wat hij door de genade Gods tot stand mocht brengen en voor zijn volk op zoo onderscheiden gebied mocht zijn, in schepselverheerlijking te eindigen.

Niets is dan ook verder van ons dan dit. En wij hopen van harte, dat deze gedachte in de kringen, waar men zich opmaakt om des oud-ministers zeventigsten jaardag feestelijk te gedenken en hem een blijk van dankbare waardeering aan te bieden, krachtig levende zij en in alles den toon

aangeve. De lastering der wereld kunnen wij niet voorkomen,

maar ook niet met schijn van recht mag die wereld zeggen, dat wij doen aan Kuyper-vergoding.

Doch dit sluit allerminst uit een dankbaar gedenken van wat de Heere ons in dezen man heeft geschonken, en van wat hij in engeren en ruimeren zin heeft mogen arbeiden.

Aan weinigen heeft God een veelzijdigheid van gaven en werkkracht als de zijne verleend. Onder de waarlijk groote mannen van ons geslacht neemt hij een eervolle plaats in, gelijk ze in alle eeuwen en natiën slechts als éénlingen

worden aangetroffen.

Ook ons blad, hoe bescheiden plaats het inneemt, waar het nochthans arbeidt aan de verbreiding der beginselen, waarvan Dr. Kuyper de banierdrager genoemd mag worden, kan zijn zeventigsten jaardag niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Die zeventigste jaardag is een evenement in het professoraal leven, en Dr. Kuyper is ook nog altijd professor aan de Vrije Universiteit. Aan de openbare Universiteiten sluit die dag hun loopbaan af, en treedt de rustavond voor hen in. En wel geeft onze professor reeds enkele jaren geene lessen meer aan zijn academie, doch dat was niet omdat hij rust moest nemen, maar omdat hij tot anderen, nog gewichtvolleren arbeid werd geroepen. Niet als sluit-

Sluiten