Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

auto-intoxicatie, dat öf door haematogene prikkeling van het braakcentrum, öf door eene gastritis toxica tengevolge van uitscheiding van ureum met omzetting tot carb. ammoniae en andere producten langs het maagslijmvlies wordt veroorzaakt. De dyspeptische stoornissen verloopen in het algemeen onder het beeld van een chronischen maagkatarrli (weinig trek aan eten, voorliefde voor zure en voor pikante spijzen, tegenzin in vleesch, slechte smaak in den mond, beslagen tong, vertraagden stoelgang, zwaartegevoel in de maagstreek). De speciaalarts voor maagziekten mag dan ook, gelijk trouwens iedere specialiteit, in de eerste plaats wel een algemeen kundig en ervaren arts zijn.

Zeer kenmerkend en bij een ongestoorden reukzin reeds op eenigen afstand waarneembaar is de hoogst onaangename ammoniakale foetor ex ore, die deze lijders kunnen verspreiden. De ervaren geneesheer herkent den uraemischen nierlijder dan reeds op afstand met het reukorgaan. Wie kent dezen zoo specifiek kwalijk riekenden adem der nierlijders niet uit eigen ervaring?

Alhoewel Christison1) reeds op de eigenaardige urineuse lucht bij een lijder aan M. Br igtii opmerkzaam maakte, heeft Frerichs2) het eerst vastgesteld, dat zoowel bij nierlijders als bij dieren, bij wie na exstirpatie der nieren ureum in het vaatstelsel was ingespoten, herhaaldelijk ammoniak in de geëxspireerde lucht kan worden aangetoond. In zijne beroemde monographie over de Bright'sche nierziekte vindt men reeds vermeld, dat vochtig rood lakmoespapier in den uitgeademden luchtstroom van mond en neus in korten tijd blauw wordt en een met zoutzuur bevochtigd.glasstaafje spoedig een meer of minder dikken nevel vertoont. Deze waarnemingen leverden aan Frerichs de bouwstoffen voor zijne bekende theorie, volgens welke de oorzaak der uraemie gelegen was in

')Christison. On granular desintegration of the kidneys. Edinburg, 1839.

l) Th. Frerichs. Die Bright'sche Nierenkrankheit. 1851.

Sluiten