Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Canisius, welk eene overeenkomst! Maar ook, Luther en Canisius, welk eene tegenstelling !

Beide Heiligen brengen na eene schuldelooze jeugd reeds vroegtijdig door de kloostergeloften hunne bezittingen, hun genot van het aardsche, hunne vrijheid edelmoedig aan God ten offer ; beiden verlaten hun vaderland om in den vreemde zielen zalig te maken ; beiden door hun vurigen geloofsijver, hun machtige welsprekendheid, hun onversaagden moed, hun trotseering van allen smaad toonen zich de waarachtige apostelen van Christus ; beiden werken aan de bekeering, en daardoor tevens aan de beschaving der volkeren door het onderwijs der jeugd, door de macht van het woord, het gesprokene zoowel als het geschrevene ; beiden oefenen door hun blanke deugd en algeheele onbaatzuchtigheid grooten invloed uit op de vorsten en maken dezen tot verdedigers der Kerk ; beiden munten uit door onwankelbare trouw aan het geloof, onvoorwaardelijke gehoorzaamheid aan den Paus, vurige liefde voor Jezus en Maria; beiden sterven den dood der heiligen, en worden nog eeuwen na dien door geheel de Katholieke wereld gezegend en gehuldigd.

Voorwaar, Bonifacius en Canisius, zij mogen door het Katholieke Duitschland in éénen adem genoemd worden. En stel nu tegenover Canisius, die de Kerk in Duitschland wilde redden, Luther, die dezelfde Kerk wilde verderven.

Beiden voelen zij in hunne jeugd den angst des gewetens, maar Canisius zoekt zielerust in het nederig gebed, en vindt die : Luther in de redeneering en het spel, en vindt die niet. Beiden gaan ten klooster, maar Canisius na in de Geestelijke Oefeningen van Ignatius zijne ziel gelouterd en tot God verheven te hebben : Luther na een avondfeest met zijne vrienden „bij wijn, citherspel en

Sluiten