Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opende zij op Sinte Teresia's feestdag de kloosterpoort voor de nieuw-bekeerde ; alvorens haar naar hare cel te brengen, nam zij haar bij de hand en geleidde haar door geheel het huis. En nu herinnerde zich het meisje, dat zij negen jaren te voren gedroomd had, hoe eene Carmelites haar door al de vertrekken van haars vaders huis voerde, en met verbazing en troost herkende zij thans in de gelaatstrekken der Overste de kloosterlinge, die zij toen gezien had. Maria Lintermans kreeg den naam van Maria Teresia van Jezus en Jozef: zij werd een uitstekend kloosterlinge, en bewees der nieuwe stichting zeer vele diensten. Andere uitgelezen zielen volgden haar voorbeeld, en onder deze had de Overste den troost ook twee harer nichten te tellen. Zoo werd langzamerhand het bescheiden huis bevolkt.

Al de dochters, die God haar in het klooster schonk, bestuurde zij met de grootste zorg. Zij beschouwde haar als zoovele bruiden des Heeren, die zij in volmaakte liefde voor haren hemelschen Bruidegom moest ontvlammen.

Toen de Zusters voor de eerste maal in de kapittelzaal bijeenkwamen, zagen zij het beeld der H. Maagd op den zetel der priorin, terwijl deze aan hare voeten neerzat, als om in haren naam en haren geest het klooster te besturen. Dan sprak zij, wel bescheiden maar toch ook met klem, wel met eene zekere natuurlijke beschroomdheid maar toch ook met al de levendigheid van haar geloof, over de onschatbare genade der roeping, en over de plichten, die daaruit voortspruiten: vurige liefde voor Jezus en Maria en trouwe volbrenging der kloostergeloften. „O," zeide zij, „laten wij alle dagen het uur vieren, waarop het God behaagde ons tot het klooster te roepen. Verplicht ons niet de dankbaarheid zulk eene groote weldaad onophoudelijk te herdenken ?" De liefde voor Jezus moest ^vooral zich uiten in de

Neerlands Heiligen II. 11

Sluiten