Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stilstond en nadenkend eerst Bebelle en daarna de andere graven aandachtig bekeek.

«Dat kon ik wel doen,» fluisterde hij bij zichzelf. «Niemand ziet het toch.»

Voorzichtig, om Bebelle niet wakker te maken, ging hij naar het huisje van den portier en kocht daar twee

was, begon hij Bebelle netjes te wasschen en te verzorgen, zooals hij dit den korporaal zoo dikwijls had zien doen. Hierna gaf hij haar wat te eten en legde haar op zijn bed te slapen.

Toen sloop hij stil naar den barbierswinkel en had een kort onderhoud met de vrouw van den barbier, dat eindigde met het uitbetalen van eenige zilverstukken. Terug op zijn kamer gekomen, pakte hij het heele boeltje van Bebelle

Bebelle sliep weldra weer in.

kransen — een blauw met wit, waarop met zilveren letters stond «aan mijnen Vriend» en nog een anderen in rood, zwart en geel met hetzelfde opschrift. Met deze beiden ging hij terug naar het graf waarvoor hij neerknielde. Hij drukte eerst den lichten krans zacht tegen de lippen van het kind, daarna deed hij dit den donkeren krans tegen zijn eigen lippen en hing beiden aan het kruis op. «Aan mijnen Vriend», «Aan mijnen Vriend» stond daar nu tweemaal te lezen.

Zoodra hij thuis gekomen

Sluiten