Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4180 m. hoog gelegen berijdbare pas in de Cordüleras de los Andes, die de Chileensche provincie Tacna met Bolivia verbindt. Noordelijk hiervan verheft zich de 6007 m. hooge Tacora,_een uitgedoofde vulkaan met een solfatara in zijn ingestorten krater en met het dorp Tacora.

Tact noemt men de gave zich in elke omstandigheid zóó te gedragen, dat men niet alleen de alge" rneene regels van zedelijkheid en conventie in acht neemt, doch ook en vooral aan de fijnere niet m reeels te omschrijven eischen van het ethisch en ,i .i. rwr» pi^ftnsr'han is een.

aestnetiscn gevuci vuiuuvu --o— s

gevolg van een fijn ontwikkeld gevoelsleven, daarom laat zij zich niet aanleeren, zij berust op een aangeboren gave, die door opvoeding en voorbeeld alleen ontwikkeld kan worden. '

Tactiek in de krijgswetenschap leert, hoe men

troepen moet opstellen, bewegen en in het gevecht 1 ~n c i . ci. j-~ olu- npr hnntn-

brengen. men neen een ™ — — ,

wapens in het bijzonder, men spreekt dan van eiementaire tactiek. Zij heeft tot doel de opleiding van den enkelen man en van de tactische eenheden (bataljon, eskadron, batterij) in de exercitien en het

schieten.Daarvoortsde verschillende wapens elkander

moeten ondersteunen, heeft men een tactiek der verbonden wapens of toegepaste tactiek (Gevechtsleer).

Deze laatste is veranderlijk, al naarmate de lessen die men telkens uit de krijgsgeschiedenis put en naarmate de omstandigheden van het oogenblik. Jir bestaan echter ook algemeene, onveranderlijke wetten voor de tactiek, die een wetenschappelijk stelsel voor alle tijden vormen.

' p, i 7n(\ rlpprl VlP*.

De taKtieK neeit nare gesemcu^na. ^ _ algemeen gebruik van musketten (de musketiers van prins Maurits) de vuurtactiek ontstaan. De uitvinding van de bajonet had de zoogenaamde linie (stoot of massa) tactiek ten gevolge, terwijl de Fransche Revolutie met hare volkslegers de colonne-tactiek (veranderlijke opstellings- en gevechtsvormen met gebruikmaking van het terrein) bracht. De tegenwoordige tactiek ontstond uit de toepassing van het getrokken achterlaadgeweer en de doorvoering van de verspreide gevechtswijze.

Tacnareuibo is een departement van Uruguay, dat 21 015 v. km. groot is en (1902) 39 569 inwoners telt. Het bestaat uit een waterrijk heuvelland, waarin bijna uitsluitend veeteelt beoefend wordt.

.... • l C 3 J 1 1, Cnn UmnfllAOfl (TP-

De gelijknamige nooiastau, uua. oan

naamd, heeft belangrijken grenshandel Zij is door

een spoorweg met Montivideo verbonden en telt

3000 inwoners. . „ . .. „

Tacubaya is een plaats m Mexico, 5 km. L. \\. lijk van de hoofdstad gelegen, waarmede het door een straatweg is verbonden. In de voormalige militaire academie is de sterrenwacht van de republwk gevestigd. De plaats, die vele villa's bevat, telt (1900) 18 346 inwoners.

Tacunga is een andere naam voor Latacunga. Tadama, Reinier Willem, een Nederlandsch geschiedkundige, geboren te Amsterdam den 20st™

November 1»1U, promoveerue ie ten, werd advocaat en procureur en vervolgens kantonrechter te Zutfen, lid van den gemeenteraad aldaar, alsmede van de Provinciale Staten van Gelderland. Hij overleed den 24st™ Mei 1860. Van zijn geschriften vermelden wij: „Willem, graaf van Berg en zijn tijdgenooten enz."(1846), „De waarheid aangaande Ludolf van den Berg enz."(1847), „lijd-

rekenkundig register van alle oorkonden, in het ste-

delnk archiet te «ïtien Derusienue ^.ui»;,

. .J , , , • i J_ loWa

schiedenis van net veemgericni» «u van ucu inunv DuitscheJRijkskamergericht in him betrekking tot Nederland" (door de Leidsche Maatschappij met goud bekroond) en verschillende opstellen in Nyhoffs „Bijdragen", alsmede eenige stukken in de „Kroniek" van het Historisch genootschap.

Tadema, Laurens Alma, een Hollandsch-Engelsch portret- en historieschilder, werd geboren te TWrwnrnir» rlnr» ftsten Tanilfl ri 1836 en is thans te Lon-

den woonachtig. In 1852 ging hij naar de Academie te Antwerpen, waar hij onder Wappers en de Keyzer werkte. In dien tijd leerde hij Louis de Taey, leeraar in de geschiedenis, kennen. Deze kennismaking, zoowel als die met eenige, de geschiedenis bestudeerende ndn (rrnnt-pn invloed on ziin ontwik-

keling. Door omgang met hen kwam hij onder de be-

. " ii li. .1 J,. nr> 7nn

kormg der vernaien uit ue uuue gcBuuiow/nio, wi ontstond dan ook zijn eerste schilderij „De opvoe-

"i *i • "I Pi n.JnrAnHo Har¬

ding van de Kinderen van ^ïuvis . ucuuiW1uv, ^ tien jaren bleef Tadema in Antwerpen, waar hij ook den Belgischen schilder Leys ontmoette, wiens werk van groote beteekenis voor zijne verdere schilderwijze werd. Na een daarop volgend vijfjarig verblijf te Brussel vestigde hij zich te Londen. Zijn schilderijen stellen meest tafereelen voor uit het leven der oude Grieken, Romeinen en Egyptenaren. Zij zijn van een bewonderenswaardige archaeologische getrouwheid en tevens zeer juist van teekening. Zijn beroemdste werken zijn alom door afbeeldingen bekend. Zijn i. ,i„ Theresa Emris. schilderde ee-

iwecuc viuuw, — -rr ' . j.'

heel in zijn trant. Werken van zijn hand bevinden

.... , i i • i. M,,innnin Mocnair rp

zich hier te lande o. a. m net muscum —

's Gravenhage, in het Stedelijk Museum en het Rijksmuseum te Amsterdam. *

Tadmor. Zie Palmyra,

Tadolinl, Adamo, een Italiaansch beeldhouwer, geboren te Bologna in 1789, bezocht de school voor Beeldende Kunsten aldaar, studeerde vervolgens te Ferrara en te Rome en verkreeg in 1811 een hoogleraarsambt te Bologna. Te Rome voltooide hij, om naar een door Canova uitgeloofden prijs te dingen, binnen vier weken het model in gips van den stervenden Ajax, waarna hij tezamen met Canovai werkuionVifo-Pnnnfp lpverde voortreffelijke

ZdüiXllL UlOCl. ÉJAjli -

cameeën. Tadolini overleed als professor aan de Academie van San Luca te Rome den 23Bten Februari 1868. Van ziin kunstwerken vermelden wij: „Venus

/~i _ J nrlnlqqr fp ririll-

en Mars (löiö), „uanyineu<-s, u™

ken gevend" voor prins Esterhazy, „De Bacchante voor het museum Borghese, „De schaking van Ganymedes" voor den keizer van Rusland en het praalgraf van kardinaal Lante voor de stad Bologna, alsmede een groot aantal borstbeelden en het standbeeld van den heiligen Franeiseus van Saks in de S. Pieterskerk te Rome.

Tadsjik (ook Dhikan = bewoners van het land, Dihvar = dorpelingen of Persevan = Perzen geheeten) is de naam van de landelijke bevolking van

/ . n UrtTTi-xllnnrr \rn.n

Iranische aikomst, die de Kern van uc unu^ .Afghanistan en Khiwa vormt en totaandenPamir en Kasj^arië nederzettingen heeft. Als handelaars treft men hen zelfs in Z. Siberië en O. Turkestan aan. Ook de Tat of Taten in Z.O. Kaukasië zijn een oude kolonie der Tadsjik. Het zijn menschen met plompen lichaamsbouw, dolichocephale,} met zwarte haren en oogen en rechten neus.

Sluiten