Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Teisserenc de Bort, Pierre Edmond, een Fransch staatsman, geboren in 1814 te Chateauroux, bezocht van 1833—1835 de polytechnische school te Parijs, trad vervolgens in staatsdienst, werd in 1842 secretaris-generaal der spoorwegcommissie, daarna regeeringscommissaris der erkende spoorwegmaatschappijen en in 1852 administrateur bij den LyonMiddellandschen zeespoorweg. Van 1846—1858 was hij afgevaardigde van het departement Herault. Ook werd hij meermalen met het oog op den spoorwegbouw uitgezonden naar Engeland, België en Duitschland. Hij schreef: „De la politique des chemins de fer et de ses applications diverses"(1842), „Des principes économiques, qui doivent présider au choix des tracés de chemins de fer"(1844) en „Etudes sur les voies de communication perfectionnées et sur les lois économiques de la production du transport"(2 dln. 1847). Sedert 1871 vertegenwoordigde hij het departement Haute-Vienne in de Nationale Vergadering, waar hij zich bij het rechter centrum voegde. Hij werd den 23sten April 1872 belast met de portefeuille van Koophandel en den 27Bten Juni daaraanvolgende tijdelijk met die van Openbare Werken. Toen Thiers zijn ontslag nam, legde hij haar neder, werd in 1876 senator, stond nog tweemaal (5 Maart 1876—17 Mei 1877 en 13 December 1877—30 Januari 1879) aan het hoofd van het departement van Handel en was daarop van Februari 1879 tot April 1880 gezant te Weenen. Hij overleed in 1892 teParijs.

Teisserenc de Bort, Léon, een Fransch weerkundige, geboren den 5aen November 1855 te Parijs, deed onderzoekingen omtrent de verdeeling van den luchtdruk op verschillende hoogten en de bewolkingsverhoudingen der aarde, terwijl hij zich thans bezig houdt met de studie van de hoogere luchtlagen. In 1895 stichtte hij te Trappes bij Versailles het „Observatoire de météréoloeie dynami-

que". Verder gebruikte hij het eerst onbemande luchtballons om registreertoestellen omhoog te voeren, verrichtte gedurende eenige maanden op Jutland vlieger- en ballonopstijgiagen en onderzocht met Rotch de atmosfeer boven den tropischen en subtropischen Atlantischen Oceaan. Hij schreef: „Etude de la circulation atmosphérique sur les continents"(Parijs, 1879), „Cartes des isothermes et isobares è, la surface du globe"(Parijs, 1881), „Etude sur la distribution moyeine de la nébulosité & la surface du globe"(Parijs, 1884) en „Les bases de la météorologie dynamique"(samen met Hüdebrandson, 2 dln., Parijs, 1907).

Teissier, Pierre Joseph, een Fransch geneeskundige, geboren in 1864 te Parijs, studeerde te Bordeaux en te Parijs, werd in 1897 tot buitengewoon hoogleeraar en iu 1899 tot geneesheer aa i de ziekenhuizen benoemd. Hij schreef o. a. bela ïgrijke werken over de tuberculose, de bacteriologie, de experimenteele geneeskunde, de algemeene pathologie en de pathologische anatomie. Hij heeft medegewerkt aan de: „Traité des maladies du coeur et des vaisseaux" van Debove-Achard.

Teisterbant komt tegen het einde der 7de eeuw voor als een gouw (pagus), die zich uitstrekt boven Tiel tot aan Dordrecht en Vlaardi.igen, alzoo over den Tieler- en Bommelerwaard, de graafschappen Buren en Culemborg, het la id van Vianen, Arkel en Altona, een gedeelte va.i het la ld van Heusden en misschien ook over den Alblasserwaard. Het wordt in 839 een graafschap genoemd, doch was dit

niet in de gewone beteekenis. De keizers of koningen, die het bezaten, zonden er wel graven of bewindvoerders heen, deze waren echter geen leenmannen en de titel graaf van Teisterbant heeft nooit bestaan. Het landschap is in de 10e eeuw langzamerhand verbrokkeld, zoodat een gouw van dien naam in de llae eeuw niet meer bestond. Bilderdijk beweert van de graven van Teisterbant af te stammön.

Teja, de laatste koning der Oost-Goten, was veldheer van Totila en werd na dezen in 552 te Pavia tot koning uitgeroepen. Hij verzamelde in OpperItalië de overblijfselen der Goten en trok daarmede naar Beneden-Italië tot ontzet van zijn broeder Aligem, die in Cumae door de Romeinen belegerd werd. Hier voerde hij aan den Sarnus gedurende 60 dagen een heldhaftigen strijd tegen de Romeinen, waarin hij met een groot gedeelte van zijn krijgslieden sneuvelde.

Teju's of Tejuhagedissen (Tejidal, Twpinambis) is de naam van een soort hagedissen, die in Amerika leven. Zij hebben een langwerpig lichaam, veelal twee of drie dwarsplooien aan de keel, met gladde, in dwarsbanden gerangschikte rugschubben, met gladde, vierkante buikschubben en een tong, die aan de basis ingetrokken kan worden. Het meest voorkomende dier van dit geslacht (Atuginambis teguixin), door de Indianen sejuixin, bij verkorting teju, door de Brazilianen lagardo en in Suriname salompenter genaamd, wordt 2 m. lang, is aan de bovenzijde bruinachtig zwart met liclit-gele en witte vlekken en strepen, aan de onderzijde roodachtig geel met zwarte strepen, en bewoont Zuid-Amerika, van Guyana tot aan Paraguay, houdt zich vooral op

in de nabijheid der kust, op plantages, m oosscnen en struiken, graaft holen onder boomwortels, voedt zich met allerlei vruchten en met kleine dieren en is zeer belust op hoendereieren en kiekens. Voor 't overige is dit dier zeer schuw en verweert zich alleen in geval van nood, maar weet dan ook fel te bijten. Het wordt om zijn smakelijk vleesch druk vervolgd. Het vet wordt tegen slangenbeten gebruikj.

Teke-Toerkmenen, ook Tekke-Toerkmenen (Russisch: Tekinzen) geheeten, is de naam van de Turksch-Tataarsche nomaden, die de steppen tusschen Perzië, Afghanistan, Boechara en Khiwa bewonen. Hun beide hoofdstammen zijn de Achal Teke (zie aldaar) en de Tekinzen van Merw.

Tekje of Tekie (Arabisch takija = rustplaats) noemt men de Mohammedaansche kloosters, die door derwischen bewoond worden. Te Konstantinopel en te Kaïro worden een aantal van zulke tekjes aangetroffen. De meest bekende is die der derwischen van de orde der Mewlewi (de zoogenaamde dansende derwischen) te Pera. De tekje te Damascus, in 1516 door sultan Selim gebouwd, is een rustplaats voor Mohammedaansche pelgrims.

Tekko, is de naam van een behangsel, dat uit een katoenen stof, die met olieverf bedrukt wordt, wordt vervaardigd. Door het te gaufreeren begint het eenigszins op zijde of damast te gelijken. Het kan afgewasschen worden en is bestand tegen licht en vocht.

Tektleten of Glasmeteorieten zijn glasachtig gesmolten meteoorsteenen.

Tektologie is de wetenschap, die zich bezighoudt met de studie van den bouw, bijv. der organische weefsels, van een organisme.

Tekton is de naam van een bouwmateriaal, dat

Sluiten