Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nu volgde een hevige strijd. Al waren de Nederlandsche schepen klein, ze konden vlug zeilen en onze zeelieden waren dapper en bekwaam. Van alle kanten beschoten ze den vijand met hun kanonnen. Toen het gevecht eenigen tijd geduurd had, gingen de Spanjaarden op de vlucht. Waarheen vluchtten ze?

De strijd had plaats niet ver van de Engelsche kust, dicht bij de reede van Duins. Die reede is een veilige ligplaats voor schepen, welke daar hun anker kunnen laten vallen. Er voor ligt een zandbank, zoodat alleen aan twee zijden de schepen er kunnen komen. Naar die rede nu vluchtten de Spanjaarden, toen ze den strijd niet konden volhouden. Geholpen door Banekert, die ondertusschen ook gekomen was, sloot Tromp de beide toegangen af, zoodat de Spaansche vloot was opgesloten.

Dadelijk zond Tromp een schip naar het vaderland, om daar bericht te geven van hetgeen er gebeurd was. Toen kwam er drukte in Nederland. De regeering gal bevel, onmiddellijk schepen te bouwen en Tromp te hulp te komen. Met alle macht ging men aan het werk en toen er vier weken verloopen waren, had onze admiraal ongeveer 100 schepen onder zijn bevel.

Met zijn kleine vloot had hij de Spanjaarden op de vlucht gejaagd; nu was hij tenminste wel tegen de vijanden bestand. Het liefst wilde hij strijden in open zee. Daarom vroeg hij den Spaanschen admiraal, de reede te verlaten. Toen nu deze zei, dat hij geen kruit meer bezat, zond Tromp hem van zijn eigen voorraad. Nog bleven de Spaansche schepen, waar ze waren.

Nu besloot Tromp, ze op de reede aan te vallen. Een tweede strijd begon en in dat gevecht werd de Spaansche vloot bijna geheel vernield. Een deel der schepen zonk;

Sluiten