Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rotsholte, met een mengsel van honderd pond sterke specerijen (Jo. XIX, 39, 40) en zou door verstikking gestorven zijn.

En, al zou Hij niet aan verstikking gestorven zijn, dan nog kon Hij zich niet uit zijn graf bevrijden. Hij was immers, naar joodsch gebruik, geheel met windselen verbonden, en het graf was met een zwaren steen gesloten. Hoe kon een man, door lijden en bloedverlies geheel uitgeput, zich uit die knellende banden loswringen en den zwaren steen afwerpen, wat zelfs voor gezonde vrouwen onmogelijk was ?

En al zou Hij op onbegrijpelijke wijze zijn graf verlaten en den romeinschen wachtpost verschalkt hebben, dan nog dringt zich de vraag op: Hoe kon een man, van het hoofd tot de voeten doorwond, wiens verzorging in een verplegingsgesticht gebiedend noodzakelijk was, zich bij de Apostelen aanmelden als den verwinnaar van hel en dood, als den zegepralenden Christus? Men moet derhalve aannemen, dat al de Apostelen en leerlingen lijdend waren aan verstandsverbijstering; maar ook van deze kwaal zouden zij dan toch later bij den werkelijken dood van Jezus, die eenmaal volgen moest, in den grond genezen zijn.

De ongeloovigen stellen Christus voor als een gewetenloos bedrieger, wat met de geschiedenis in strijd is. Bovendien zou de werkelijke dood weldra zijn bedriegerijen voor goed hebben ontmaskerd.

Hierbij komt nog, dat de geschiedenis zwijgt over het aardsch leven van Jezus na zijn kruisiging, alsmede over zijn later sterven.

De werkelijke dood van Jezus is een geschiedkundig feit, zoo afdoend bewezen, dat de nieuwere ongeloovigen, en zelfs de alles-aandurvende Modernisten het niet meer wagen, de werkelijkheid van Jezus' dood te loochenen.

113. Is bij den dood van Christus ook de Godheid van zijne Ziel en van zijn Lichaam gescheiden ?

Bij den dood van Christus bleef de Godheid met zijne Ziel en ook met zijn Lichaam vereenigd.

„Jezus Christus is gisteren en heden, dezelfde en in eeuwigheid". Hebr. XIII, 8. Wijl er nu geen Christus bestaat

Sluiten