Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gaan J). De Apostel Paulus immers vermaant de eerste Christenen, voor alle menschen te bidden, omdat dit goed en aangenaam is in het oog van God, onzen Zaligmaker, „die wil, dat alle menschen zalig worden Hij voegt er bij: „Want één God is er, één Middelaar ook tusschen God en de menschen, de mensch Christus Jezus, die Zich zeiven gegeven heeft tot een losprijs voor allen". I Tim II, 1—6. „Want de Zoon des menschen is gekomen, om zalig te maken, wat verloren was". Mt. XVIII, 11. En wijl nu, gelijk Paulus leert, allen verloren waren, (Rom. III,) zoo volgt hieruit, dat Christus ook voor allen gestorven is. Terecht mocht de H. Joannes schrijven, dat Christus zelf „de verzoening is voor onze zonden, en niet alleen voor de onze, maar ook voor die van geheel de wereld". I Jo. II, 2.

De Kruisdood een zoendood voor de zonden.

Christus is voor alle'menschen gestorven, niet alleen, om door zijn dood aan de menschen een voorbeeld van veel deugden te geven, maar ook, en vooral, om door zijn zoendood de wereld te verlossen 2).

De mensch had den Oneindige door de zonde zwaar beleedigd. Door die zonde kwam de mensch in een zondigen toestand, verloor hij Gods vriendschap en alle bovennatuurlijke goederen, was hij strafwaardig, schuldig aan de eeuwige verwerping, en werd hij, als overwonneling, slaaf des duivels. God nu wilde de zonde en de daarmede samenhangende straf niet

') Volgens Calvijn en de Jansenisten stierf Christus niet voor de verworpelingen, maar alleen voor de uitverkorenen. Deze leer is als kettersch veroordeeld door Innocentius X, 31 Mei 1653. Denzinger, N. 1096. 2) De Socinianen (16e eeuw) loochenden de Godheid van Christus, en leerden, dat Christus niet gestorven is, om de zonden der wereld uit te boeten. Door zijn heldhaftigen dood heeft Hij echter den menschen een schitterend voorbeeld van deugd gegeven, en de kroon op zijn leer gezet. De nieuwere ongeloovigen, die in de zonde geen beleediging Gods zien, spotten met elke boetpleging, en derhalve ook met den kruisdood in dien geest opgevat. Ook de Modernisten beweren met Loisy (Les Évang. syn. tom. I p. 116 ss.), dat Christus nooit aan een zoendood gedacht heeft, maar dat die leer door den Apostel Paulus is ingevoerd. Zie Lamentabili, N. 38. Denzinger, N. 2038.

Sluiten