Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de wijze, waarop deze moet worden bevorderd, maar de vrijhandelaar en de voorstander van beschermende rechten kunnen toch — waar het een bepaald produkt geldt, — niet beide de waarheid hebben. Neem het gebied der staatkunde. De waarheid is daar dekennis van de wijze waarop deze 't best wordt bestuurd. Is men hier nu tevreden met de oprechtheid der bedoelingen , of bestrijdt men elkander ook om de beginselen en het standpunt, dat men hierbij inneemt?

Zoo meent men de waarheid noodig te hebben op het gebied des natuurlijken levens. Moet men bij den godsdienst, op het terrein des geestelijken levens het zoeken naar waarheid het hoogste achten? Zou hier iedere meening gewettigd zijn? Zou daarbij alleen de waarheid aan alle zijden te vinden wezen?

Neen, de waarheid is één en ondeelbaar en niet de oprechtheid onzer bedoelingen, slechts de waarheid zelve kan ons redden. Niet het streven naar bezit, alleen het bezit zelf kan ons gelukkig maken. Wij moeten weten, hoe wij Gode welbehagelijk wandelen moeten, want zonder dit, baat ons de oprechtheid onzer bedoelingen niet. Stel u een zaaier voor, die met de oprechte bedoeling om koren te oogsten uit misverstand zijne handen met het zaad van onkruid vult. Denk u eenen spoorbeambte, die met de oprechte bedoeling om een voorthollenden trein van den ondergang te redden het sein op onveilig meent te plaatsen, maar door misverstand of kleurenbhndheid het sein juist op veilig stelt. Die aan het zoeken naar waarheid genoeg heeft, wordt terecht vergeleken bij den mensch, die den goeden weg begint te bewandelen, maar nu ophoudt en neerzit, omdat hij tevreden is op den goeden weg te zijn. Hij zal tot het doel niet komen, en wat heeft hij ten slotte voor boven hem, die zelfs op dien weg geen voet heeft gezet.

Maar gij vraagt: is het dan niets in uwe oogen, als

Sluiten