Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook bij dezen huwelijksvorm dus dezelfde gedachte aan een huwelijkssluiting door overgave der tirhatum, ofschoon niet de vrouw aan den man gegeven, maar deze veeleer aan de vrouw gegeven wordt. Hier kon de tirhatum nooit de beteekenis hebben gehad van een vergoeding voor het genot van maatschappelijke voordeden, die de vrouw bezorgt, daar immers integendeel de man een arbeidskracht voor het familiehoofd beteekent. Veeleer bestaat de functie hierin, dat hierdoor het aanwezig zijn van een huwelijksverhouding juridisch gedocumenteerd is, waarop ook het sumerisch aequivalent van het betreffende woord wijst, n f g. S A L. ü s - s a, zoo noemden de Sumeriërs de tirhatum1**), een aanduiding, die ongeveer beantwoordt aan het begrip „verzwageringsgeld" en met een koopprijs niets heeft te maken.

VI

Vatten wij het voorafgaande samen, dan blijkt, dat men in historischen tijd den prijs voor de bruid niet als koopsom beschouwde en dat ook de huwelijkssluiting niet het verwerven van eigendom beteekende. Ja, het verschil in terminologie noodzaakt ons zelfs aan te nemen, dat dit nooit het geval is geweest188). Wanneer men nu toch een samenvattend begrip voor deze beide rechtsinstellingen zou willen construeeren, waartoe men na het voorafgaande trouwens niet het recht heeft, dan zou het eenige overeenkomstige moment zijn, dat in beide gevallen, zoowel bij het huwelijk als bij het koopen, een tegenwaarde wordt betaald184). Maar wat het karakter van deze tegenwaarde bij de huwelijkssluiting oorspronkelijk was 125), dat weten wij niet; of zij misschien a priori in het algemeen reeds diende ter financieele verzorging der vrouw 128), of dat zij alleen de functie had, de wijziging in de persoonlijke verhoudingen, door het huwelijk ontstaan, juridisch te documenteeren, dat is ons on-

Sluiten