Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de schrijver er op dat de heer Caldwell Cook, leeraar aan de Perse school te Cambridge, ook overging tot het dramatiseeren van Bijbelserie verhalen. Hij vond dat deze een uitnemend gegeven vormden voor eenvoudige spelen. Stellig is het merkwaardig dat bij de toepassing van de dramatische methode, op Engelsche scholen, de kinderen niet zelden zelf het drama, het spel samenstellen en schrijven, soms met eenige leiding, soms geheel zelfstandig. De hoofdonderwijzeres van de Hall-school in Weibridge, E. M. Gilpin, vertelt in het reeds hierboven genoemde nummer van de „New Era" dat in haar school verschillende groepjes van kinderen, van n tot 14 jaar, werden gevormd, die zelve mochten kiezen welke gedichten of verhalen, die kort geleden behandeld waren, zij wilden opvoeren. „Onze kinderen", zoo zegt zij, ,, willen niet gaarne dat het verhaal voor hen pasklaar wordt gemaakt; zij willen liever zelf de rollen verdeelen en schrijven en ook zelf bedenken hoe de omgeving moet zijn waarin het spel opgevoerd moet worden."

MIJN EERSTE PROEF.

Na jaren van onderbreking kreeg ik andermaal de gelegenheid zondagsschoolonderwijs te geven en ditmaal in mijn nieuwe functie van predikantsvrouw te Akersloot. Spoedig besloot ik eens een poging te wagen met het dramatiseeren van Bijbelsche verhalen. Aan het einde van een zondagsschooluurtje vertelde ik de kinderen dat we eens een verhaal zouden opvoeren. Wie wilde meedoen? Onstuimig en snel gingen vingers hoog de lucht inl Ik koos er een paar jongens uit voor de eerste keer en beloofde dat de anderen weldra eens een beurt zouden krijgen.

Op den vrijen Woensdagmiddag, die volgde, kwamen een viertal van mijn jongens in de pastorie. Ik zeide hun dat we de gelijkenis van de talenten zouden opvoeren en vertelde hun het verhaal. De verschillende rollen — weidsche naam voor enkele woorden— werden verdeeld. Ieder las zijn rol, zoodat tezamen 't geheel ontstond en we probeerden 't maar dadelijk te doen, eerst dan met 't papier in de hand.

Sluiten