Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

helaas we herkennen ze vaak zelf niet meer. O, hier kom ik aan iets dat mij zeer bedroeft. Deze' idealen, ze zjjn de idealen van het Christendom, van de Kerk, ook van onze kerk. En nu een vraag, die ons door alles heen moet gaan: Hebben wij voor die idealen gestreden? Ach, als ik de geschiedenis van het Christendom lees, dan lees ik van een eerlijken strjjd daarvoor weinig. Telkens zgn er in de kerk kleine sohuwe groepjes opgedoken, die werklijk eens met deze woorden ernst wilden maken, maar de groote massa liep hen onder den voet. De kerk heeft het in den regel gehouden met hen, die het meeste geld hadden! En toen de Christelijke kerk de arbeiders liet werken voor een loon, waarvan zij heel goed wist dat het te gering was, toen kwam de moderne arbeidersbeweging met als levensleer het troostelooze materialisme, en toonde den Christenen wat voor arbeiders gedaan moest worden. Ach, waarom zullen we dit niet eerlijk bekennen, het is immers waar!

Ik ben eenmaal te Parijs geweest, weet ge wat me daar zoo trof? Dat ik daar op verschillende kerken de woorden zag staan: „Liberté, Egalité, Fraternité".1) Heerlijk: zegt ge. Ja — maar dat heeft helaas het Christendom er niet op gezet, dat wilde het niet.

Maar toen riep God de revolutie, en deze heeft

o ontzaglijke terechtwijzing Gods — op de Christelijke kerken, de idealen geschreven, die de kerk zelf van God gekregen had, maar die ze meende niet te kunnen gebruiken en die daarom door de revolutie waren gegrepen. Nog eens mijne vrienden: Vrijheid, gelijkheid, broederschap, ontwapening, 't zijn onze idealen. En zooals ik dezen morgen als dienaar van Christus, allen boetvaardigen de vergeving hunner zonde mocht verkondigen, in den naam Gods des Vaders, des Zoons en des Heiligen Geestes,2) zoo roep & u dezen morgen eveneens als dienaar van

J) Vrijheid, gelijkheid en broederschap. . *) Naar een liturgisch voorschrift in de Luthersche Kerk, dat ik een enkele maal volg.

Sluiten