Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

n.

D. Revolutionair en reionnisties socialisme.

In het sosialistiese kamp tekent zich derhalve tweeërlei hoofdrichting af en botst het revolutionaire tegen het reformistiese. De revolutionairen blijven bij Marx en Bakunine staan, blijven als echte orthodoksen vertrouwen op de komende tijd, blijven steunen op de kracht der revolutie.

De reformisten ontdekten het materialisties en marksisties tekort en zoeken een sosialisme, gedragen door ethies besef, overeenstemmend met het moderne denken.

De revolutionair zoekt nog de oorzaak van het wereldleed in de maatschappij, de reformist houdt ernstig rekening met de mens.

Het revolutionair sosialisme is het sosialisme van de barrikade, het reformisties sosialisme is het sosialisme van de katheder.

Het revolutionair sosialisme is de beweging van de ongetemde opstandige jeugd, het reformisties sosialisme is het gevolg van levensrijpheid en levensrijping. De revolutionair wil slopen, de reformist zegt: en dan? De revolutionaire beweging is een nog door het krities denken gespaard geloof, het reformisties sosialisme is het overgeblevene van deze loutering.

Geen wonder, dat deze twee hoofdrichtingen botsen moesten. Geen wonder', dat de ene stroming de ander als onbesuisd of behoudend aanziet.

De revolutionair droomt nog van het volle honderd persent sosialisme, de reformist gaf deze gedachte reeds prijs.

De revolutionair (kommunist-anarchist) staat innerlik vijandig tegen vakbeweging, sosiale wetgeving, georganiseerd overleg en, de reformist heeft zich met dit alles reeds lang verzoend en werkt mede aan vakbeweging, wetgeving, kollektief arbeidskontrakt, enz.

De revolutionair heeft de materialistiese opvatting nodig, de reformist stemt af op het menselik geweten. De eerste zegt: het komt, de twede: het moet komen.

Sluiten