Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Geen leger meer ? ?!!

— 'Neen, Frankrijk heeft het Christendom aangenomen. Van hoogerhand is ons bevolen eventueele vijanden als Christenen en broeders te behandelen.... Ge kunt gerust verder trekken, nergens zult ge stuiten op eenigen tegenstand."

Groot is de verbazing van den Generalen Staf.

Nochtans worden Verdun en Sedan bezet. Daar echter nergens verzet wordt aangeteekend tegen de overrompeling, besluit men de besturen te laten in hun verband, zonder eenige verandering van personeel. Waarom zou men een gewilligen Franschen „maire" vervangen door een Duitschen „bürgermeister" ? .

Langzamerhand begint ook de geest in het strijdlustige, oorlogszuchtige leger te veranderen. Eers* wantrouwig, vreezende een krijgslist, verwachtende een hinderlaag, geven de barsche, goed gedrilde soldaten weldra vriendelijkheid voor vriendelijkheid terug. Onverlaten die stelen willen worden door de eigen kameraden schier gelyncht. Enkelen beginnen hun patronen weg te werpen. Meerderen ontdoen zich van hun geweren als van een overtolligen last. In plaats van vijandelijkheden worden overal verbroederingsfeesten georganiseerd.

Te Parijs worden de officieren met bloemen opgewacht. Von Moltké wordt gebombardeerd met viooltjes, zijn lievelings^ bloem. Op „Binnenlandsche Zaken" staat minister Olivier met Fransche hoffelijkheid op, om plaats te maken voor den geweldigen Bismarck.

Men weet niet hoe men het heeft. Eigenlijk is men ten,einde raad. Wat te beginnen met een volk dat zich niet verdedigt; men kan een weerlooze toch niet als een verwonnene beschouwen en behandelen ? Zal men den Keizer ontvoeren ? Land annexeeren ? Een sehatting opleggen ? De bevelhebbers kunnen niet besluiten ; meer nog, de houding van hun eigen leger wordt weldra zóó dreigend, dat zij geen enkelen vijandigen maatregel durven doorvoeren en met bekwamen spoed naar hun eigen land moeten terugkeeren en demobiliseeren. Zoodat de weerlooze hier den sterken held overwon.

Moraal: Stel u eens voor hoe het verloop van dezen oorlog zou geweest zijn, als Frankrijk, de aangevallene, waarlijk in

Sluiten