Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Koek- en banketbakkers zwoegen op den Zondag al even hard als in de week om de snoeplustigen te bevredigen; al die begeerlijke lekkernijen kunnen immers des Zaterdagavonds o zoo gemakkelijk worden ingeslagen.

Ambtenaren en beambten van de telegraaf en de telefoon, zijn Zondags al evengoed verbonden, teneinde voor 't meerendeel niets beteekenende telegrammen en telefoonberichten aan te nemen, te seinen of te doen bezorgen. Of is een telegram en een telefoontje „Hartelijk gelukgewenscht" en meer van dergelijken zouteloozen inhoud, niet dikwijls noodig geworden in 't oog van den afzender, omdat hij verzuimd heeft tijdig zijn brief weg te zenden?

En dan al die bloemisten, koetsiers en kellners, personeel in melkinrichtingen en kiosken, ach, waar zouden we eindigen indien wij alle categorieën van op Zondag — strikt genomen onnoodig — in dienst zijnde mannen en vrouwen wilden opnoemen. Gij zelf kent ze immers ook wel. Er is in deze gebrek aan gevoel, Wat gij voor U zeiven niet wenscht, legt dat ook aan anderen niet op. 't Leven is voor velen reeds zóó zwaar, maakt 't anderen niet moeilijker door hen lasten te doen torschen, die gij met den vinger niet aanraakt. Niet enkel ons verstand, maar vooral ons hart moet hier spreken en daden verrichten.

Door al dien Zondagsarbeid, als gevolg van onnadenkendheid, onverschilligheid, sleur en gemakzucht, verricht, wordt de gezondheid, de welvaart, het huiselijk geluk en de vrede van den individu geschaad en verstoord. Onze ziekenhuizen zijn overvol, ook al door de slachtoffers van overmatigen arbeid.

Wie toch maakt er een einde aan?

Wat zou 't heerlijk zijn, indien honderden zich bij ons aansloten om den strijd tegen den Zondagsarbeid met ons te deelen en zóóvelen onafhankelijk en vrij te maken in den goeden zin van het.woord.

Sluiten