Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nalen Bande." Hij noemt echter ook Spanje enduidtden hoek van de Noordzee bij Bremen aan als hetcentrum. „Die Druïden waren nicht nur Pfleger, Verkündiger und Lehrer des Glaubens, die Darbringer der Opfer, die Kenner der heiligen, den Göttern wohlgefalligen Religionsgebrauche. Sie waren auch Gesetzeskundige, Richter und Aerzte und überhaupt die Trager des gesammten geistigen Lebens der Nation. Sie bilden einen festgeschlossenen Stand .... mit Geheimlehren.

Ook hieruit kan de conclusie getrokken worden, dat het voornaamste volk aan de Noordzee woonde, en het kan geen wonder zijn, dat in dat hoekje een oud gebruik in eere werd gehouden, dat andere gedeelten van Israël nalieten, n.m. om zich te blijven noemen : kinderen der Belofte, dus Isaakzonen, Saxones, Saksers. Het weglaten van de eerste letter (I) is bij het noemen van een naam een nog hedendaagsch Oostersch gebruik. Geen mensch zal b.v. spreken van Istamboel.x)

De naam Isaksunnia is met tallooze varianten te vinden in de oudste gegevens in het Oosten, op steen. Poole geeft een lijst uit, waaruit blijkt dat de Beth-Sakai (Huis van Isaak) een van die variaties is, evenals Saac-sena, Esakska, Saxo enz. Welnu die Saksers woonden dus eerst in Holstein, welks oude naam is Oltsaxia. Daarna trok een gedeelte over naar Brittanië en de rest vestigde zich meer in Midden-Duitschland. (In het tegenwoordige Saksen, zegt Felix Dahn, zijn vele Slavische elementen gekomen).

Welnu, die hoek bij de Noordzee (met het middelpunt Helgoland) kan reeds om verschillende redenen beschouwd worden als het voornaamste voorloopige Koninkrijk van den Steen, en wel in de dagen, dat de Angelen, de Friezen, de Chauken en de Saksers daar woonden, welke in den Romeinschen tijd tezamen genoemd werden de Ingaevonen of ook Ingveonen. Wij zullen hierop later terugkomen, en eerst overgaan tot een vluchtig exposé van de geschiedenis van Europa sedert de Invoering van het Christendom. Wij zullen dan waarnemen,

) De vroeger besproken Angelsaksische geschiedvorschers breken geheel met de tot dusverre gehuldigde opvatting dat de Saksers zich noemden naar een kort scherp voorwerp, een z.g. Sahs, die zij verondersteld waren steedste dragen. Het komt schrijver voor dat sah en de woorden zaag (Hollandsen) en saw (Britsch) verwant zijn en dat 't scherpe voorwerp dus moeielijk den naam van dezen Volksstam geweest kan zijn.

Sluiten