Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En dat gij niet, gelijk als ik, u ontfermde, is des te erger, omdat de schddverhouding ongelijk was. Gij aan mij tienduizend talenten schuldig en uw collega maar honderd penningen.

Wij vinden het heel erg van dien onbarmhartigen dienstknecht. Maar zien we Jezus niet met den vinger naar ons wijzen „Gij zijt die man", wanneer wij niet vergeven kunnen (van harte!) onze schuldenaren? Wat beteekent de schuld van onzen naaste in verhouding met de schuld, die wij voor God hebben? Als wij zeggen: Christus heeft mijn zonden vergeven (tienduizend talenten), maar ik kan dien naaste het maar niet vergeven (honderd penningen), dan bedriegen we ons. Dan zijn onze schulden niet vergeven, want dan hebben we „geboft", en hebben alleen gezien, dat die schuld weg is en dat we niet in de hel komen, maar we hebben niet geblikt in het hart van God. In de schuldvergeving gaat het niet om een zakelijke verhouding, maar om een persoonlijke verhouding, om herstel van de verbroken gemeenschap. En indien het daarom gaat bij God, gaat het ook daarom bij ons. „Gelijk

ook wij " Steeds meer krijgen we „een behagen naar den

inwendigen mensch" in dat „gehjk", naarmate we bedenken de ongelijkheid in schuld, 't Is toch eigenlijk om je weg te schamen, voor God en de menschen, indien we niet „van harte" en „haastighjk onze schuldenaren vergeven. Een slecht teeken, indien het niet zoo met ons is.

Zekerheid des geloofs.

Een slecht teeken. Geen wonder, dat velen klagen over gebrek aan zekerheid des geloofs. Dat zijn die menschen, die in hun geestelijk leven op een dood punt zijn gekomen. Het breekt niet door. De stand van zaken blijft maar dezelfde. Al jaren en jaren. Ze zoeken nu en dan naar middelen om het anders te krijgen. Bidden helpt ook al niet. Kermen en smeeken en weenen ook niet. En de arme stakkers begrijpen niet, hoe dat komt. Ze zijn onverzoenlijk en haatdragend. Ze kunnen met een „gerust' geweten jaren een familielid links laten liggen, of een buurman, met wien ze eens iets gehad hebben, niet groeten. Ze beseffen de ernst en on-

Sluiten