Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'die. oog daarvan den zegen genieten M. H., wij doen dat met vurigen dank daarvoor jegens God.

Ja — met dank aan God! Door hem alleen kwam de zegen der Kerkhervorming ook tot ons, rees ook voor ons en onze kinderen //het lieflijkst morgenrood" van een beteren dag aan de kimmen, «uit den zwartsten nacht van nood" van geestelijke slavernij en ellende.

Wat toch dreef en bewoog op dien eeuwig onvergetelijken dag vóór Allerheiligen dien eenvoudigen Erfurter monnik, om zoo stout een stap te wagen, om zoo vermetel een hand te slaan aan de drievoudige kroon van het door millioenen gevreesde opperhoofd der Kerk, den zich noemenden plaatsbekleeder van Christus? Wie gaf hem den moed, om zijne stille kloostercel te verlaten , de rust, die hij daar genieten konde, te versmaden, en in 't worstelperk te treden met den machtigen kerkvorst, die te Rome zetelde, die over duizende middelen beschikte, om den weerloozen monnik te vernederen en onschadelijk te maken, gelijk men een worra vertrapt in het zand? Wat dreef hem, en ook zijne medestanders in dien eerlijken strijd, om eigen leven ea eigen vrijheid op het spel te zetten en de wraakzucht te tergen dier duizende priesters, die er belang bij hadden, dat de dwalingen en de misbruiken bleven voortduren, die er heerschten in de Kerk ? Was het eerzucht, die hen prikkelde? Of beoogden zij er iets anders meê: aardsche rijkdommen, of gunst van menschen? Neen, om van dien aard iets te verwerven, daartoe hadden zn beter gedaan zich naar den verkeerden smaak hunuer eeuw te schikken en den tijdgeest hunner dagen te vleien. Neen, wat hen bezielde, wat hen aandreef, wat ken

1

Sluiten