Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spreken). Dat heeft een diepen indruk op mij gemaakt.

Ik moest aldoor denken: „Wat heeft dat kind .toch ? Het heeft iets, dat ik niet bezit".

Op een dag kwam ik thuis van het magazijn. Het kind liep op mij toe en vroeg : „Pappa, mag ik op je schoot zitten ?"

Het was zoo blij, toen ik het op mijn knie nam. In dienzelfden nacht werd het kind ziek, doodziek ! Na negen dagen stierf het. Den laatsten nacht, ongeveer drie uur hoorde ik een geweldige stem zeggen : „Sta op, je kind sterft !"

Ik stond op en ging naar de kamer, waar het lag, juist op het oogenblik, dat het den laatsten snik gaf.

Het was een verschrikkelijke smart voor mij. Het lieve kind is voor mij een magneet geweest naar het hemelrijk. Maar de Heer heeft nog verder met mij gesproken. Spoedig daarop moest mijn vrouw voor de tweede maal naar het ziekenhuis om geopereerd te worden.

Vóórdat ze er heenging, liet ze mij de kousen zien, die bij haar doodskleed behoorden : „Als ik dood ben, moet je me die kousen aantrekken !"

Maar een inwendige stem zei me, dat mijn vrouw niet zou sterven. Ik zei dat ook tegen haar.

En toen ze in het ziekenhuis was, zei ik tegen mij zelf : „Het klopt niet bij jou ! Je bent niet op den goeden weg".

Gedurende die heele ziekenhuisperiode van mijn vrouw ben ik niet in de herberg geweest. Mijn oudste dochtertje kon, toen ze uit het ziekenhuis terugkwam, zeggen: „Vader was zoo goed ! Hij is al dezen tijd geen enkelen keer in de herberg geweest".

Ik was echt blij, dat mijn vrouw weer thuis was, maar mijn drankzucht was ik nog altijd niet kwijt.

Ik verloor zelfs mijn betrekking, omdat ik zoo dikwijls dronken was.

Toen is de Heer ook persoonlijk tot mij gekomen en wel met ziekte. Ik kreeg huiduitslag, opèn voe-

Sluiten