Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maar ik ga er nooit meer heen. Daar wilden ze mij dwingen te teekenen".

Ik stelde hem gerust en zei : „Ik zou er graag heen willen, maar ik ben er nog nooit geweest; wil je mij den weg niet wijzen ?"

Dat wilde hij gaarne doen. Ook zijn vrouw verklaarde zich bereid mee te gaan en 's middags brachten ze mij er heen.

Toen wij binnenkwamen, zat er een heer, die hem nog van zijn eerste bezoek kende.

Hij vroeg : „Hoe komt het, dat u ook weer eens hier verschijnt ?"

„Dien heer daar heb ik hier gebracht", was zijn antwoord.

Kort daarop bezocht ik op een middag in de week zijn vrouw. Zij beklaagde er zich over, dat haar man weer vreeselijk aan 't drinken was. Ik sprak met haar over haar zieleheil ; zij bekende haar zonden en kwam tot vrede. Wij baden tweemaal voor haar man.

Toen hij 's avonds thuiskwam, vertelde hij dat hij tot driemaal toe een herberg had willen binnenloopen, maar hij had het niet kunnen doen ; zoodra hij den drempel van de herberg betrad, moest hij weer terug.

Zijn vrouw zei : „Stanger was hier en we hebben voor je gebeden".

„Ja, dan begrijp ik dat ik er niet binnen mocht gaan", was zijn antwoord.

Het duurde niet lang meer of hij gaf zelf den tegenstand op en vond vrede.

In den loop van den tijd werd ik door een zendeling uitgenoodigd om mij bij de geheelonthouding aan te sluiten. Ik ging er nu geregeld heen en heb een tijd lang ook dronkaards in mijn huis opgenomen. Ik las den Bijbel en ieder lei een getuigenis af, de een zoowel als de ander.

Een van hen zei : „Stanger, toen je bij me kwam, heb ik je scherp in de oogen gekeken. Als je geknipoogd had, dan had ik je vierkant opgenomen en de trap afgegooid. De anderen zeiden iets der-

Sluiten