Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dit zijn, kort samengevat, de zotheden, die men ons zou willen doen gelooven. Om een poespas te vinden,, die er eenigszins op lijkt, moet men terug naar de fabelachtige episodes van den beroemden toovenaar Merlijn in Karei en Elegast en de vier Haymans Kinderen. Toch zal iedereen, die Oosterlingen kent, de sluwheid moeten bewonderen, waarmede Blavatsky zich aan hunne mentaliteit wist aan te passen.

Dat geheel deze Mahatmas-mythe haar ontstaan vond zuiver en alleen in het vruchtbare brein van H. P. Blavatsky, behoeft na het reeds omtrent haar medegedeelde, nog nauwelijks eenige verklaring of bewijs.

Immers vóór hare aankomst in Indië was er nimmer sprake geweest van Tliibetaansche Meesters, maar slechts van afgestorven geesten als John King en Kabbala en philosophie van Hermes. Toen teekende ze krachtig verzet aan tegen de belachelijke leugens van Olcott in de couranten omtrent hare zwarte kunsten. „In een omslachtig verhaal — schreef ze aan Aksakoff — over de geschiedenis van Katie King, tracht hij (Olcott) mij als een geheimzinnig wezen af te schilderen en laat bij het publiek haast de veronderstelling ingang vinden, dat ik mijn ziel aan den duivel heb verkocht of dat ik de rechtstreeksche erfgename ben van den Graaf (de Saint) Germain en Cagliostro. Geloof er niets van. Alleen heb ik in Egypte en Afrika en Indië — in het Oosten in 't algemeen, van alles geleerd, wat nog aan velen onbekend is. Zoo tel ik vrienden onder de Derwischen, enz. maar daar volgt nog niet uit dat ik een Apollonius van Tyana in rokken ben geworden." Wanneer ze dus jaren later beweert door de „Meesters" te zijn voorgelicht en geholpen bij bet schrijven harer boeken, is

dat zuiver fantasie en al haar gewrijf en geschrijf

omtrent de adepten van de Himalaya en Thibet is slechts bedrog zonder eenigen schijn van waarheid. Aldus de Amerikaansche Oriëntalist Emmette Coleman. Zijn oordeel over Isis gaf ik reeds.

„De Geheime Leer," een ander werk van Mevr. Blavatsky is vol van dezelfde letterdieverij. Het boek van Dzyan, een andere voorgewende vertaling van een zoogenaamd oud, geheel onbekend werk, „het oudste boek van de wereld, uit de ongenaakbare

Sluiten