Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat zij geen antwoord ontving. Dat gij niet gekend werdt in hetgene gij zoo gaarne zoudt hebben willen wezen. Gij zelf dus waart het, die u huldet in het gewaad der menschcnliefde, en deze menschenliefde, die misschien zoo groot ware geweest, dat gij het hoogste zoudt gedaan hebben, wat een mensch doen kon , was en bleef niets dan zelfzucht, üw eigen ik zocht gij onder dezen vorm te dienen. Nog eenmaal wenschtet gij den wierook in volle geuren te genieten, al ware het met de heerlijkste voornemens tot het heil van anderen. Al zocht gij eene onsterfelijke ziel te behouden, in bangen nood te troosten, het was toch wel niets anders dan uw eigen ik, dat zich beleedigd achtte, toen uw wensch niet vervuld werd. Al ware het, dat gij ook nog zoo veel gedacht, gewerkt, gestreden en gebeden hadt, om een' ander' dat nut aan te brengen, dat hij zoo zeer behoefde, uwe smart bij het niet bèreiken van uw doel, gindsche koelheid, waarover gij klaagt, gindsche miskenning, die u grieft, gindsche terugstooting, vernedering, die u dwingt tot bitterheid: zij alle dragen het kenmerk, dat niets dan het eigen ik zich verborg in uw zoo schoon voornemen, in uwen strijd, in uwen arbeid, zelfs in uwe verloocheningen. Dat ik, de gekwetste hoogmoed, stort zich nu uit in bitterheid. Dat ik, de beleedigde grootheid, duldt niet, gesmaad te worden, zonder zich ook weder te wreken. Helaas! liefde, die bij miskenning verbittert, is geene liefdel Zoo denkende, was ik wederom op een heerlijk punt in de Natuur gekomen. Een prachtige koepel, op een' heuvel gelegen, omgeven van sparren, acaciën en

9

Sluiten