Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wanneer men , met voorbijgaan van het onderhavige verhaal, als waar aanneemt, dat datgene, wat zich daarin uit den natuurlijten toestand van Egypte laat verklaren, regt geeft om te wanen, dat het vorige als dichting moet beschouwd worden. Maar aan deze stelling ontbreekt alle grond. Als het vastgaat, dat de Boeken van mozes alle geschiedkun-; dige waarde missen, dan mag men, naar den maatstaf der Egyptische Natuurkunde, waarheid en fabel van elkander scheiden; ofschoon men dan zeker beter deed, dit geheele verhaal tot de Mythologie (Fabel, leer) te verwijzen, naardien het natuurlijke in hetzelve juist door het bovennatuurlijke deszelfs beteekenis verkrijgt, en men, zoodra het vaneengescheiden is, volstrekt niet meer begrijpen kan, hoe mozes op de gedachten kwam, om daarmede iels te willen bewijzen, en hoe hij daardoor bewerken kon, wat hij bewerkt heeft. Bat het natuurlijke op zich zelf reeds grond geeft tot vooringenomenheid tegen het wonderbare, en dus aanleiding, om zich tegen de geschiedkundige waarde der Boeken van mozes te verzetten, kan hier volstrekt niet in aanmerking komen. Men geve zich slechts de moeite, om daarvoor eenigen vasthoudenden grond bij te brengen, en men zal weldra inzien, dat men zich eene geheel willekeurige vooronderstelling heeft veroorloofd. Bat daarentegen die zamenstemming van het natuurlijke en het wonderbare tot bevestiging van het laatste dient, zal uit het volgende duidelijk blijken.

Na aangetoond te hebben, dat de natuurlijke grond dier wonderbare gebeurtenissen niet strijdig gemaakt

Sluiten