Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar ach! de bloemen zyn er niet; Dit, moederlief! is myn verdrietI

Zij zijn er niet tot mijne smart!

Neem daarom, moeder! kus en hart!

Diep tot in het binnenste van haar hart getroffen drukte de moeder haren lieveling aan hare borst en kuste innig de frissche, rozeroode lippen, die zoo vriendelijk en hartelijk gesproken hadden. Vervolgens kuste zij het eene kind na het andere, diep bewogen en toch zoo hoogst gelukkig. De moeder gevoelde zich onder^ hare kinderen zoo rijk. De vader, die dit tooneel aanschouwd had, gevoelde dit insgelijks en riep uit:

llft'r"5 die Vr6Ugde 3an Zijne kinderen beeft. God geve, lieve vrouw, dat gij dit nog eene reeks

jaren even zoo mogt ondervinden, als het tegen-

Z' IZr * - b'id» — « — ^

De engel der barmhartigheid.

(eene parabel).

Toen de almagtige Schepper den mensch het aanzijn

D en/r? V6rgaderde hij 6enige e^ele« -i. Hii 2 ,nr.JegtVaardigheid sprak: „Schep hem niet! U zal onbillijk jegens zijne broeders wezen, en met hen zwakker zyn dan hij, zal hij hard en wreed omgaan l» De engel des vredes sprak: „ Hij zal de aarde met menschenbloed drenken; de eerstgeborene van zijn geslacht zal zijnen broeder vermoorden !"

De engel der waarheid sprak: //Al schept gij hem naar uw beeld, hij zal evenwel uw heiligdom door logen en bedrog ontheiligen; roep hem dus niet uit het niet te voorschijn!"

Zoo spraken zij nog allen, toen des eeuwigen Vaders liefste en jongste kind, de engel der barmhartigheid, zijnen troon naderde, en, zijne kniën omvattende, aldus sprak: //Vader! schep hem als den lieveling uwer goedheid, vorm hem naar uw beeld! Wanneer al uwe engelen hem verlaten, zal ik hem zoeken, vriendelijk ondersteunen, en zelfs zijne gebreken ten goede leiden. Het hart van den sterke, onbarmhartige wil ik om medelijden smeeken en tot zachtheid jegens zyne zwakkere broeders stemmen. Als hij van het spoor der waarheid afwijkt, als hg vrede verstoort, als hy regt en geregtigheid met voeten treedt, — ook dan zuilen de gevolgen zijner dwalingen hem op het regte spoor terugbrengen , en Gij, o Vader! zult uw kind weder in liefde aannemen."

En de Vader aller menschen schiep den mensch, een zwak feilbaar wezen, maar ook zelfs met al zijne gebreken een kweekeling zijner goedheid, een zoon zijner barmhartigheid, een kind zijner liefde, hetwelk Hij nimmer verlaten zal.

Mensch! wanneer gij hard en onbillijk z|jn wilt, herinner u dan uwen oorsprong. Bedenk, dat gij uw leven aan de goddelijke barmhartigheid verschuldigd zijt. God schiep u naar zijn beeld, tracht den hemelschen Vader in liefde gelijkvormig te worden!

Sluiten