Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tegen zijne vijanden ten strijde aangorden, daar zwijgt zij en bidt; daar brengt zij den zegen over de echtelijke woning.

HOOFDSTUK VIL

Een ander schrijven is van den volgenden inhoud:

«Meermalen schreef ik u, dat ik mij hier op het gebied van het geestelijk leven zoo verlaten gevoel; dat het mij aan besturing, opbouwing en bemoediging geheel en al ontbreekt en ik nooit in de gelegenheid ben om eens met de vromen over de eeuwige dingen te spreken. Dat scheen tot nog toe zoo de weg des Heeren te zijn. Vooral in donkere tijden klaagde ik meer dan eens mijn' nood aan Hem, die machtig is om ook hierin te voorzien. Ik zeide: »»Heere, ik dwaal als eene eenzame om, en Gij weet toch hoe vaak mijn hart als brandende is van verlangen naar Uw volk.""

En ziet, Hij heeft zich niet onbetuigd gelaten; Hij hèeft gelet op mijn geschrei en mijne bede verhoord. Laat ik u kortelijk meêdeelen wat er drie dagen geleden heeft plaats gehad.

't Was avond. Mijn echtgenoot was van huis, en de kinderen lagen reeds te bed. Ik was alzoo aan mijzelve overgelaten en alleen met God. Eensklaps wordt er op de deur geklopt. Eenigszins wrevelig over die onwelkome stoornis sta ik op om te vernemen wie er zijn mocht en wat men verlangde. Op mijne vraag wie daar was, werd mij geantwoord: »»Doe maar open!"" Doch wie schetst mijne blijde verrassing, toen ik de stem herkende van een' man, die algemeen als een Christen bekend stond. Van onwelkome stoornis was toen geene sprake meer. Ik deed terstond open, en de vrome trad binnen. »i>Ik ben,"" — zoo sprak hij, — »»vandaag te K. ter kerk geweest, en daar werd mij omtrent u gewichtig nieuws meegedeeld. Men vroeg mij of ik ook te N. woonde, en toen ik die vraag bevestigend beantwoordde, — toen was het voor mijne vrienden onbegrij-

Sluiten