Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dienst zijn, dan mag dit vrij toegeschreven -worden aan de mindere bekendheid van hunne zeden, gewoonten , enz. -waardoor hunne wijze van hunnen God te dienen ons tot nog toe onbekend bleef. De groote hoofdzaak is slechts deze: »is de godsdienst der openbare staatsschool — laat ons eens aannemen, dat. zij genoegzaam zij in dit leven - voldoende om wel getroost te sterven ? Het is echter eene volstrekte onmogelijkheid dat eene godsdienst die goed is voor het leven niet goed zou zijn voor het sterven, en omgekeerd. Wat voor het ééne niet goed is, deugt evenmin voor het andere Gij geeft als antwoord op de door U gestelde vraag: «Welken zin hecht de ned. onderwijzer aan de woorden der Wet «opleiding tot alle christelijke deugden ?" de verklaring dat op de nederlandsche staatsschool geene godsdiehstieer onder de vakken van onderwijs behoort, doch wel aankweeking van godsdienstst», d. i. liefde tot den Schepper, liefde tot den mensch, welke liefdesoefening de grondwet is van het Christendom, het ééne en groote gebod, ons voorgeschreven door den stichter der christelijke kerk, geëerbiedigd ook door den Israëliet. Doch ik vraag H: is de aankweeking van godsdienstzin denkbaar zonder godsdienstleer ? Kan er praktijk bestaan zonder theorie? Om niet te spreken over den Sliehler der christelijke kerk, waarmede gij immers Christus beoogt, doch waren het niet veeleer Zijne Apostelen? Gij wenscht op uwe school, op de staatsschool eene algemeene godsdienst, een samenstel van waarheden aan

Sluiten