Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verbaast zijnde, so verbeelde ik mij de Hel te sien, daar niet ontbrak behalven de gedaanten der Duivelen. Wij hoorden vervaarlijk geluid en geraas, een onbegrijpelijke stank, rook met roode brokken vuur vermengt uit elf onderaardsche gaten gedurig opgaande." Maar aldezeijsselijkheden konden den moedigen man niet afschrikken. Den volgenden morgen liet hij zich met een koord een eind in den krater tot op een plat rotsblok afzakken en haalde toen zijn werktuigen voor den dag om den berg te meten; hij bevond den omtrek van den top 300000, en de diepte van den krater 800 treden te bedragen.

De menigvuldige ervaringen op deze reis naar Malta opgedaan gaven Kircher de aanleiding tot het schrijven van zijn Mundus subterraneus, een kolossale foliant in twee deelen , die in 1665 te Amsterdam gedrukt na nog twee volgende latijnsche uitgaven veertien jaren later in dezelfde stad ook in het Nederlandsch verscheen. In deze vertaling, waaraan het zoo even medegedeelde verhaal is ontleend, bevat het eerste deel 425 en het tweede 415 folio-bladzijden.

Kircher toont hier eene voor zijn tijd bewonderenswaardige inzage van verschillende leerstellingen die door latere geleerden duidelijker omschreven en met nieuwe bevindingen gestaafd den grondslag der geologie zouden vormen. De waarneming der vulcanen en warme bronnen hadden hem tot de overtuiging gebracht dat de kern der aarde in vuurvormigen toestand verkeert: „Dat er een onder aar dsch vuur is, is so seker dat geen Wijsgeer dan die van sijn verstand en zinnen berooft is 't selve kan ontkennen. Want al wie de Vuurbrandende Bergen, de Swaveligevuuren, niet alleen uit de aarde, maar ook uit Zee zelfs voortbarstende.de veelheiden verscheidentheid der Baden die in vele plaatsen gevonden worden beschouwt, die sal nootzakelijk enselfonbedwongen genootsaakt worden te bekennen, dat deze vuur en , deze warmtem deze gloeyngen deze gloejende Forneisen niet in de lucht, niet in het water, maar in de binnenste vertrekken der aarde

Sluiten