Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mede zij het goud met andere stoffen vermengd of scheikundig verhonden, in de smeltkroes wisten in te smokkelen, waardoor zij er natuurlijk ook goud konden uithalen maar niet meer als zij er te voren hadden ingeworpen. „Kircher, zegt Schneider, is een dier krachtige mannen welke de alchimie den doodsteek toehrachten, waarvan zij nimmer meer opstond. Sinds een lange rei van eeuwen was de steen der wijzen het eenigste doelwit der meeste natuurvorschers van alle Europeesche volken. Deze dwaasheid had zelfs groote geesten overweldigd. Onophoudelijk heijverden zij zich daarmede talrijke fabelen, allegoriën en hieroglyphen der oudheid uit te leggen. Door de gelukkige kuren des wereldberoemden Paracelsus verkreeg deze waan — ofschoon men zoo lang gezocht en niets had gevonden — telkens nieuwe, den grooten hoop verblindende bevestingen; maar Kircher streed met onoverwinnelijke wapenen, en het gebouw was en bleef in zijne grondvesten geschokt."

Merkwaardig is zijn antwoord op het betoog van Paracelsus dat even als het ijzer in vitriool gedompeld in koper wordt veranderd zoo ook eenig ander metaal wel in goud zou kunnen veranderen: „Doch wij hebben te voren getoont, dat hier niet anders geschiet, als dat de kopere deeltjes die in de Vitriool schuilen, door een drift tot het ijzer na het selfde toeloopen, en daar blijven vastkleven." Men ziet hoe hij hier nadert tot het scheikundige stelsel van het voortbestaan der samenstellende lichamen in hunne verbindingen.

Onder de door hem uitgevondene of verbeterde toestellen tot het nemen van proeven beschrijft hij ook een soort van ketel waarin door de warmte der zonnestralen, die met behulp van een beweegbaren spiegel steeds tegen den wand van het werktuig werden teruggekaatst, water kon verhit en verdampt worden, in den grond dezelfde inrichting die voor eenige jaren als iets geheel nieuws is voorgesteld en werkelijk in heete landen eenigen dienst kan bewijzen.

In zijne verhandeling over de vergiftige kruiden haalt

Sluiten