Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sè ayyeXog rov &eov anexaxéaxTjae xbv 'A/u/Haxov/j. naoaXQV/ia eis tomkfmov ctvxov. Si quis haec cum textu se* ptuagintavirali, qui majorem antiquitatem prae se fert, diligenter contulerit, non poterit, quin confiteatur, discrepantiam Theodotionis neque in sola dictionis varietate consistere neque mutandi sine causa libidini aut librarioïfcwiinterpolationi adscribi posse, sed ab exemplarisfc'iflfè utebatur, diversitate derivandam esse.1,3)

§ 15.

JFragmentum apocryphi de Habacuco discophoro aramaici palaestinensis.

Hic existit quaestio, quomodo üeri potoerit, ut apocrypbi de Dracone, de quo potissimum hoe loco agitur, aramaicum hebraicumve exemplar prorsus intercideret. Hoe etiamsi factum esset, miros nos tenere non posset; nam aliorum quoque apocryphorum textus aramaici et hebraici, quos quondam Judaeorum in manibus fuisse certo constat, vel exceptis nonnnllis in Hagada vestigiis vel plan e non ad nos pervenerunt.»*) At.fortasse non ita factum est; nam in Eaymondi Martini Pugione Fidei, librorum

78) ld quod negat Eichhorn (Einleitung in die apokryph. Schrifien des A. T. p.44&), ne hoe quidem concedens, ullum unquam bistoriae de Belo et Dracone hebraicum chaldaicumve exemplar exstitisse.

74) Conservata nobis suut: 1) DOPIMN ftbiQ; 3) Additamenta Kstherae clialdaica (Zunz p. 131); 3) aliquot versus Siracidis bebraici et aramaici (Zunz p. 100 ss. Zur Gescliichte der jüd. Poesie p. 804 s. Plessner Apocrypha p. 17 ss.). Susannae ()ItW rbiü) et Sapientiae Salomonis (ïTobltn NflDDn) particulae

quaedam cilautur a Nachmanide. At prorsus interciderunt: 1) I. Judith, de quo Hier.: Chaldaeo sermone conscriptus inter historias computatur; 8) 1. Tobia, de quo Hier.: ,M$itis, ut librum Chaldaeo sermone conscriptum ad, Latinum stylum traham. Tobia, qui exstat, hebraiens (Constant. 1516. 1519. Venet.1544) recentius ortus videtur; 8) WïlDtfn nn nbiü (Zunz p. 134). Hier.: Maccabaeorum prinium librum hebraicum reperi.

Sluiten