Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

pmfiaïxcég) vel plane non vel nondurn tum transtnlisse. Prius autem, assumtis argumentis prioribus, est probabilius. Supponendum est igitur (donec e Codd. contrarium probetur), syntagma de Prophetis non pertinere ad Gvyypcé/xfictTce pmficeïxcs, sed ad éXlrjviiiStf utraque enim lingua, teste Procopio, commentarios historicos composuit. Hoe de Prophetis Syntagma, quod, si modo prooemium minime spernendum ad IV magnos prophetas consideraveris, Dorotheo Tyrio prae ceteris dignum concedes, vel ipse Procopius ceteris tribus ab ipso conversis addidit et graecum quidem, pront invenerat, vel addiderunt alii, id quod ex loei, quo ceteris vel interjicitur vel subjicitur, incertitudine concludere possis.

Quae cum ita sint, effectum est quidem, posse esse Epiphanium libri de vita et interitu prophetarum auctorem, at vero esse eum ejus libri auctorem nondum patet. Examinanda igitur sunt deinceps argumenta, quibus Epiphaniana libri origo impugnatur-, quo facto proferenda sunt argumenta, quibus confirmetur. Primum vero argumentum, quo hitSphber inter vodsvó/tspKHéfetinr, hoe est, eum a Dorotheano prorsus non diversüm ac proinde auctores quoque diversos non esse. „Nihil mirum", inquit Oudbms, „hanc Synopsin de Vita et morte Prophetarutó, de XII Apostolis et LXX Discipulis in MSS. etiam Codicibus non tantum Dorotheo Tyri Episcopo et Martyri inscriW*,*ljfhod absurdum est: sed etiam attribui S. Epiphanio Constantiae in Cypro Archiepiscopo, inter cujus Opera impressa ex parte reperitur89), quia opus istud ao. 525. a Procopio Presbytero conscriptum legitur ad elevationem Romae Novae adversus Veterem. Cum ita-

quantum licitmn sibimet puiaverint! Scripturae varietas tanta est, ut diversas ejusdem textus versiones legere videare.

59) Atqui mirum est, esse Codd., in quibus Epiphaniana cum Dorotheanis conjuncta reperiantrir*} unde apparet, non ea opus-

Sluiten