Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

libri antiquitate (qoippe qni jam medio sec. VIII. ad Epiph. referebatnr) atque ejnsindole fidtk Quibus originis Epiphanianae ifldiciis hoe unum addimus, quod libri apocryphi in epilogo allegatio et consuetudini Epiphanii optime congruit et vix in aetatem convenit ab Epiphanio multum dissitam.79) Concludimus igitur, non Pseudepiphanium quempiam inter annos 525 et 759 (quibus finibus terminisque, si syngramma Dorotheanum a Procopio sive fictum sive translatum esset, circamscriberemur), sed Epiphanium Constantiae Episcopum inter annos 368 et 403 1. neoi rov LTgocpTircóv mag èxoturj&naav xai nov xeïvrat cooscripsisse. Panario absoluto, cnm in extrema jam senectute, teste Hieronymo, varia caderet opera. Haec satis soato de Pseudepiphauio, qoi dicitnr$ alii jndicent, contigeritne nobis, ad finem perdacere disquisitionem a majoribus inceptam, din plane intermissam necdum a quoquam, quoad scio, pertextam, quae quidem, qaantamvis arida, spiaosa, exilis

70) Epilogus UbeUl Wc est: Xai aUo» Hotxpïftai lylvovro, o>v r& ovó/iara èyylyqanrat èr tais aèrSr yevealq iv BiSXta «vo/tarar 'IogatjX, «5» ov» iiivfi/iovevaafur. Hunc librum nominum Israëlis neque Phllonianum neque EuSebianum esse posse jam sensit Zehnerus, qui in comm. ad h. 1. seribit: „Reliquorum nomina proeul dnbio consignata fuerunt in Judaeorum Genealogiis (Esr. 2,59. 1 Tim. 1, 4. Tit. 3, 9.) vel publicis tribuum descrlpUonibus, quas Herodes Magnus (rai ovvudóri rijs dvqyevüaq xfjovó/ievoq) comburi jussit?" At quo jure Epiph. ad librum provocare poterat, qui suo tempore pridem erat deperditus? Ego non dubito, esse librum apocryphum intelligendum, qui Epiphanii tempore nondum interciderat et ex quo tum ab aliis Patribus nonnnlla desumta sunt, tum ab Epiphanio geuealogia Eliae contra Melchisedecianos ex traditionibus prolata (cf. h. 1.). Fortasse hoe apocrypho Epiph. usus est in coufleiendo 1. suo de hebraicis nominibus, qui a Joh. Erigena in 1. IV. de Divisione Naturae citatur. Etiam de hoe opere veteres silent; at in Cod. Bibl. PuM. Paris. MDCLVI. 12. continetur Epiphanii Lexicon, in quo vocabula hebraica Ubrorum sacrorum explicantur, superest au tem tantum litera A nee Ula integra (Fabric. Bibl. T. VIII. p. 297.).

Sluiten