Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tomen schrijven gelezen, en daarop het antwoord aan de Ned. Ger. gem. (doleerende) broederlijk besproken en goedgekeurd. We laten hier achtereenvolgens den ingekomen brief en het daarop gegeven antwoord volgen.

„filan 3(j.ii. &e,z-w éK&zk&zoad van de, at-

'teiij.'fie Qe-zetox.'me.e.zde, dCavh. Genade en vrede zij u van God den Vader, door Jezus Christus onzen Heere, in de gemeenschap des Heiligen Geestes!

Sëeer waarde oJSrcederen tn onzen <Q%èere /

. Op het Synodaal Convent, door eenige aan de hiërarchische organisatie van 1816 ontkomene Kerken op 28 Juni j.1., en volgende dagen, te Rotterdam gehouden, is o. m. ook de droeve omstandigheid ter sprake gekomen, dat de vele minnaars der gereformeerde belijdenis, die als een overblijfsel door den Heere in dit ons goede land waren overgelaten, vooralsnog niet onder één zelfde Kerkregeering leefden.

De vergadering, uit omstreeks 300 broederen bestaande, vereenigde zich , tengevolge van deze bespreking, eenpariglijk met deze navolgende resolutiën:

Op de vraag: „Dewijl reeds sedert lang onderscheidene malen een deel der geloovigen tegen de aanranding ve n Jezus' Koninklijke Heerschappij door de Synodale Hiërarchie in verzet is gekomen, en reeds sedert 1834 meerdere groepen dezer broederen, zelfs op uitgebreide schaal, tot kerkelijke regeling zijn overgegaan, zoo wordt gevraagd, welke weg moet worden ingeslagen, om met deze groepen tot vereeniging te geraken, en alzoo het optreden in wel geordend verband van alle Gereformeerde Kerken in deze landen voor te bereiden ? Is geantwoord: /: » Uitgangspunt behoort te zijn, de onverzwakte en besliste belijdenis, dat al diegenen, die eenzelfde belijdenis der waarheid zijn toegedaan, en in de Kerkregeering zich voegen onder ééne zelfde Kerkenordening, kerkelijk niet op den duur gescheiden mogen blijven, en niet mogen rusten totdat alle zonen van hetzelfde huis weer in één band van kerkelijke gemeenschap vereenigd zijn.

Voorts dat wij, als de laatstontkomenen, en die dus het langst volhard hebben in den verkeerden weg, de grootste schuldenaren Jign, en ons het diepst hebben, te verootmoedigen. .En eindelijk, dat het niemand past of voegt, vittend of be-

Sluiten